กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 352 ดินรกร้าง
กลางคืนแรกของลั่วเอินในนครหลวง เขานอนหลับไม่สนิท
ไม่ใช่เพราะไม่คุ้นเตียง หากแต่ข้างนอกเสียงดังเกินไป กลางคืนของนครหลวงไม่เหมือนป้อมวินสตัน ป้อมวินสตันพอตกกลางคืนก็เงียบสงบ นอกจากเสียงนกเค้าแมวกับเสียงหมาเห่า ก็ไม่ได้ยินอย่างอื่น นครหลวงต่างออกไป กลางดึกยังมีคนเดินอยู่บนถนน เสียงฝีเท้า เสียงพูดคุย เสียงไอ เว้นเป็นช่วง ๆ มาทีละระลอก ขาด ๆ หาย ๆ
ฟ้ายังไม่สว่าง ไรเนิร์ดก็มาเคาะประตูแล้ว
“เจ้าแคว้น ถึงเวลาตื่นแล้ว ดูที่ดินต้องดูแต่เช้า พอพระอาทิตย์ขึ้น หน้าดินก็แข็ง มองไม่ออกว่าสภาพดินเป็นอย่างไร”