เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 192 หลุมกลางทุ่งข้าวสาลี
วันที่สองหลังจากฝังป้ายลงไป ข้าวสาลีก็ไม่บ้าคลั่งอีกต่อไป
หนูอ้วนวิ่งไปที่ทุ่งตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง นั่งยอง ๆ อยู่หัวแปลงเฝ้ามองตลอดทั้งเช้า ฟางข้าวสาลียังคงหนา ใบยังคงกว้าง รวงข้าวสาลียังคงใหญ่ แต่ไม่เติบโตขึ้นอีกแล้ว มันยืนต้นอยู่อย่างนั้น เขียวชอุ่ม เงียบสงบ เหมือนกับข้าวสาลีทั่วไป เขาเฝ้ามองอยู่นาน ยื่นหัตถ์ไปลูบคลำรวงข้าวสาลี ข้างในแข็งเป็นไต เริ่มสะสมน้ำนมแล้ว เขาทอดถอนใจโล่งอก ลุกขึ้นยืน ขาเหน็บชาจากการนั่งยอง ๆ จนเกือบสะดุดล้ม หนวดทองแดงเดินเข้ามาพอดี ยื่นมือช่วยพยุงไว้ นับว่าหาได้ยากที่ไม่หัวเราะเยาะเย้ยเขา เพียงเอ่ยถามขึ้นคำหนึ่ง “เป็นอย่างไรบ้าง” หนูอ้วนบอกว่า “หยุดนิ่งแล้ว กำลังสะสมน้ำนม” หนวดทองแดงพยักหน้า คนทั้งสองยืนอยู่บนคันนาชั่วครู่ เฝ้ามองทุ่งข้าวสาลีผืนนั้น สายลมพัดโชยมา คลื่นรวงข้าวพลิ้วไหวแผ่วเบา เสียงซ่า ๆ ไม่ช้าไม่เร็ว ข้าวสาลีปกติก็เป็นเช่นนี้ ไม่คลุ้มคลั่งไม่ปั่นป่วน เติบโตอย่างเงียบสงบ
ทว่าใต้ผืนดินมีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว