เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 191 หลังฝนวสันต์
ฝนหยุดนิ่งแล้ว ท้องฟ้าแจ่มใส ข้าวสาลีพุ่งสูงขึ้นราวกับบ้าคลั่ง
ทุกวันพอหนูอ้วนกลับมาจากในไร่ ก็จะต้องทำมือทำไม้เทียบให้ดูตรงหน้าประตูโรงอาหาร “วันนี้สูงขึ้นมาอีกตั้งเท่านี้แล้ว” นิ้วมือคีบไว้ เทียบให้ดูเป็นท่อนสั้น ๆ หนวดทองแดงบอกว่านายเทียบอยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน ตกลงมันสูงขึ้นเท่าไหร่กันแน่ หนูอ้วนบอกว่าสูงขึ้นเยอะมาก หนวดทองแดงถามว่าเยอะมากนี่มันแค่ไหน หนูอ้วนบอกก็เยอะมากไงเล่า ทั้งสองคนเริ่มต่อปากต่อคำกันอีกรอบ แต่ใคร ๆ ต่างก็ดูออกว่าหนูอ้วนดีใจ หนวดทองแดงเองก็ดีใจเช่นกัน
ช่วงนี้หลิวซื่อลุ่มหลงกับการเฝ้ามองข้าวสาลี เมื่อก่อนเขาเคยเป็นทหาร สิ่งที่มองจึงมีแต่ศีรษะคน มีแต่ดาบทวนและการป้องกันเมือง ยามนี้มาเฝ้ามองข้าวสาลี เฝ้ามองพวกมันเติบโตสูงขึ้นวันแล้ววันเล่า จากระดับข้อเท้าขึ้นมาถึงหน้าแข้ง จากหน้าแข้งขึ้นมาถึงหัวเข่า ในหัวใจรู้สึกมั่นคงสบายใจอย่างบอกไม่ถูก นี่ดีกว่าการออกรบเป็นไหน ๆ ออกรบคือมองดูคนตาย ส่วนเฝ้ามองข้าวสาลีคือมองดูคนมีชีวิตอยู่