เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 193 ตามแนวเส้นนั้น
วันแรกของการปลูกถั่ว ทุกคนต่างก้มหลังทำงาน
ลั่วเอินเดินนำหน้า ไรเนิร์ดตามอยู่ด้านหลัง หนูอ้วน หนวดทองแดง หลิวซื่อ และคนของกองกำลังพิทักษ์เมืองยืนเรียงเป็นแถว ขุดหลุมทีละหลุมไปตามแนวเส้นคดเคี้ยว ดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันออก สาดแสงสีทองลงบนทุ่งข้าวสาลี รวงข้าวที่ใกล้สุกโน้มต่ำเพราะน้ำหนัก ลมพัดมาก็โยกไหวส่งเสียงสวบสาบ คล้ายกำลังพยักหน้า
หนูอ้วนขุดไปได้ครู่หนึ่งก็ยืดตัวขึ้นทุบหลัง “เอวแก่ๆ ของฉันไม่ไหวแล้ว”
หนวดทองแดงที่อยู่ด้านหลังไม่เงยหน้า “นายนั่งยองๆ ดูข้าวสาลีที่หัวแปลงทุกวัน ทำไมเอวถึงไม่ปวด”
“ดูก็ส่วนดู ขุดก็ส่วนขุด จะเหมือนกันได้ยังไง”
“งั้นก็เลิกขุด กลับไปเคี่ยวน้ำตาลเถอะ”
หนูอ้วนถลึงตาใส่เขาแล้วขุดต่อ ปากร้องปวดแต่มือไม่หยุด เขารู้ว่าเรื่องนี้สำคัญยิ่งกว่าการเคี่ยวน้ำตาลหรือนึ่งหมั่นโถว หากสิ่งที่อยู่ใต้พิภพหาชิ้นส่วนสุดท้ายไม่พบ มันก็จะตื่นอยู่เช่นนี้และผืนดินก็จะเสียไปเรื่อยๆ เขาทำไร่มาชั่วชีวิต ผืนดินก็คือชีวิตของเขา