กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 174 อวสาน
วสันตฤดูย่างเข้าสู่ช่วงลึกซึ้ง
หญ้างอกงามเต็มเชิงกำแพง เขียวชอุ่ม หนาแน่นจนมองไม่เห็นผืนดิน ยามเช้าตอนไอราเดินผ่านได้ชำเลืองมองแวบหนึ่ง สีเขียวผืนนั้นกว้างกว่าเมื่อวานขึ้นมาอีกหนึ่งข้อนิ้ว นางไม่ได้นั่งยองลง เพียงยืนมองอยู่สองสามอึดใจ แล้วจึงเดินจากไป ไม่จำเป็นต้องนั่งยองลงแล้ว นางรู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น รู้ว่ามันกำลังเติบโต เท่านี้ก็เพียงพอ
ต้นไม้น้ำตาจันทร์ผลิหน่ออ่อนออกมาใหม่ อ่อนนุ่ม สีเขียวอมเหลือง เบียดเสียดรวมกันเป็นกลุ่มก้อนอยู่บนปลายกิ่ง ไอรายืนอยู่ใต้ต้นไม้ แหงนหน้าขึ้นมอง แสงตะวันสาดส่องลอดผ่านใบอ่อนลงมา เป็นประกายระยิบระยับ ตกกระทบลงบนใบหน้าของนาง
“ท่านแม่” นางส่งเสียงเรียกแผ่วเบาหนึ่งคำ