กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 173 หยั่งราก
ยามที่ต้นกล้าเติบโตเป็นหย่อมเล็ก ๆ ไอราก็ไม่ได้ไปดูทุกวันอีก
ไม่ใช่ไม่ดูแล้ว เพียงแต่ไม่ได้ดูบ่อยขนาดนั้น เช้าดูแวบหนึ่ง เย็นดูแวบหนึ่ง เวลาที่เหลือก็ทำในสิ่งที่ควรทำ เยวี่ยถามนางว่าทำไมไม่นั่งยอง ๆ เฝ้าแล้ว นางบอกว่า “ไม่ต้องนั่งเฝ้าแล้ว มันโตเองได้”
เยวี่ยรู้สึกว่ามีเหตุผล จึงไม่นั่งยอง ๆ เฝ้าตามไปด้วย
ทว่ายามที่คุณหนูน้อยทั้งสองเดินผ่านในแต่ละวัน ก็ยังคงหยุดมองแวบหนึ่ง มองแวบหนึ่งเพื่อยืนยันว่ามันยังอยู่ ยังคงเติบโต จากนั้นจึงค่อยเดินจากไป
มีอยู่วันหนึ่ง เยวี่ยพลันนึกถึงคำถามข้อหนึ่งขึ้นมาได้
“ไอรา ต้นหญ้าพวกนี้ เกี่ยวข้องกับแสงสว่างที่เธอมาหรือเปล่า”