เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 175 กลิ่นหอมของข้าวสาลี
ยามที่ข้าวสาลีสุกงอม ผู้คนทั้งเมืองต่างพากันออกมา
ท้องฟ้ายังสว่างไม่ทั่ว หนูอ้วนก็มายืนตะโกนอยู่บนคันนาแล้ว “ตื่นได้แล้ว! ตื่นได้แล้ว! อาศัยช่วงที่ยังเย็นสบาย รีบเกี่ยวเร็วเข้า!” เสียงดังจนแทบจะปลุกคนให้ลุกกระเด็นออกจากเตียงได้
ลั่วเอินถือเคียวเดินออกจากประตูบ้าน เห็นอลิเซียยืนรออยู่ในลานบ้านแล้ว เยวี่ยขยี้ตาเดินออกมาจากในห้อง ผมชี้โด่เด่ขึ้นมาปอยหนึ่ง ปากก็พึมพำ “ฟ้ายังไม่สว่างเลย”
“สว่างแล้ว” อลิเซียพูด “ไปกันเถอะ”
เยวี่ยหันไปตะโกน “ไอรา! ไปแล้วนะ!”
ไอราเดินออกมาจากในห้อง สวมเสื้อผ้าเก่าตัวหนึ่ง ซึ่งมาร์ซาเป็นคนแก้ให้ แขนเสื้อพับขึ้นมาสองทบแต่ก็ยังยาวอยู่ นางขยี้ตา เดินตามหลังเยวี่ย เยวี่ยจูงมือนาง เด็กหญิงสองคนเดินไปอย่างงัวเงีย
ผู้คนในทุ่งนามีไม่น้อยแล้ว หนวดทองแดงพาคนของโรงตีเหล็กมา ไรเนิร์ดพาคนของกองกำลังรักษาการณ์มา มาร์ซาพาหญิงสาวมาอีกหลายคน แม้กระทั่งเฒ่าโซรินก็ยังยันไม้เท้ามาด้วย นั่งเฝ้ามองอยู่บนคันนา