Chapter 0091

ตอนที่ 91 เบื้องหน้ารอยแยก

ลั่วเอินจ้องมองรอยแยกสีแดงเข้มสายนั้นตรงเส้นขอบฟ้าทิศตะวันตกเฉียงใต้ ในสมองฉายซ้ำประโยคสุดท้ายก่อนที่เกรย์เอ็นจะจากไปไม่หยุดหย่อน

“แม้บ้านเกิดจะกลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว... ก็ยังมีซากร่างให้ได้หลับใหลชั่วนิรันดร์”

ซากร่าง

ไม่ใช่คำเปรียบเปรย แต่เป็นซากร่างตามความหมายตรงตัวของตัวอักษร

เปลือกร่างของเกรย์เอ็น

ซากร่างมหึมาที่กลายเป็นถ่านซึ่งถูกขุดขึ้นมาจากชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้เมื่อหกสิบปีก่อน บนกระดูกหน้าผากมีรอยบุ๋มทรงกลมอยู่แห่งหนึ่ง เส้นผ่านศูนย์กลางประกบเข้ากับ “น้ำตาผู้เฝ้ามอง” ได้อย่างพอดิบพอดี

สิ่งที่โลฮาร์ตขโมยไปไม่ใช่ “กุญแจ” ไม่ใช่ “สัญญาณนำทาง”

แต่เป็นสิ่งของของเกรย์เอ็นเอง

เป็นสิ่งที่เปลือกร่างนั้นเฝ้ารอคอยมาโดยตลอด