Chapter 0090

ตอนที่ 90 การเฝ้ายามครั้งสุดท้าย

แสงจันทร์สาดส่องลงบนน้ำพุน้ำตาจันทร์ ผิวน้ำสงบนิ่งราวกับกระจกสีเทาเงินบานหนึ่ง

ทว่าใบหน้าของคนทั้งสี่ที่สะท้อนอยู่ในกระจกนั้น กลับไม่มีใครสงบนิ่งเลยสักคน

เหลือเวลาจนถึงจุดสูงสุดของการปนเปื้อน: สิบแปดชั่วโมง

ลั่วเอินวางเศษเสี้ยวเมล็ดพันธุ์ชิ้นนั้นลงบนก้อนหินเรียบแบนริมน้ำพุ เศษชิ้นส่วนนอนนิ่งสงบ ลายดาราไม่ไหลเวียนอีกต่อไป ดูราวกับก้อนหินธรรมดาๆ ที่ค่อนข้างสวยงามก้อนหนึ่ง แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่ามันคืออะไรกัน—เหยื่อล่อ สัญญาณนำทาง และพยานของการทดลองอันบ้าคลั่งเมื่อหกสิบปีก่อน

“แผนการแรก ทำลายทิ้ง” คุณนายมีลาเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก น้ำเสียงแห้งผากราวกับแผ่นหนังแกะที่แตกระแหง “ข้าสามารถใช้ค่ายกลชำระล้างของสมาคมวิชาการลองทำลายมันดูได้ โอกาสสำเร็จ... ไม่ถึงสามส่วน หากล้มเหลว หน่วยพลังงานที่ปลดปล่อยออกมาในเสี้ยววินาทีที่เศษชิ้นส่วนแตกสลาย ก็มากพอจะกระตุ้นตัวตนนั้นให้ตื่นขึ้นก่อนเวลา”

“อีกอย่างพวกเราไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน” หนวดทองแดงกล่าวเสียงห้าว “ชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ไกลถึงเพียงนั้น ต่อให้ถูกกระตุ้นขึ้นมาก็ยังส่งผลกระทบมาไม่ถึงทุ่งรกร้างในตอนนี้—แต่หากมันกำลังเดินทางมาเล่า? หากมันเฝ้ารอสัญญาณนี้อยู่ตลอด แล้วแอบคืบคลานมาอยู่แถวนี้ตั้งนานแล้วเล่า?”