กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 83 การหยุดพักหายใจและบาดแผลเร้นลับ
ข้าวต้มข้าวโอ๊ตที่มาร์ซายกมาให้เย็นชืดไปหมดแล้ว
ลั่วเอินจ้องมองฝ้านมสีขาวที่จับตัวเป็นแผ่นในชาม มือยังคงกำเศษเสี้ยวเมล็ดพันธุ์ชิ้นนั้นไว้แน่นจนข้อนิ้วซีดขาว นอกกระโจม แสงยามเช้าสาดส่องทาทั่วทั้งค่ายพัก ควันไฟจากเตาหุงต้มลอยขึ้นมาจากห้าทิศทาง ผู้คนกำลังขนหิน ซ่อมกำแพง ตรวจนับสิ่งของ ทุกสิ่งดูไม่ต่างไปจากเมื่อวานเลยแม้แต่น้อย
ทว่าเขารู้ดีว่ามันไม่เหมือนเดิม
“ท่าน” มาร์ซายกชามร้อนชามใหม่เข้ามาสับเปลี่ยนเอาชามที่เย็นชืดออกไป การเคลื่อนไหวของนางแผ่วเบาราวกับกลัวว่าจะรบกวนบางสิ่ง “ท่านไม่ได้กินข้าวเลยสักเม็ดตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ ผู้นำเผ่าหนวดทองแดงซดน้ำแกงเนื้อหมดไปสองชามแล้ว”
“ความอยากอาหารของเขาดีมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว” ลั่วเอินยกยิ้มมุมปาก พลางรับข้าวต้มร้อน ๆ มา ชามกระเบื้องร้อนลวกมือ เขาจึงวางชามไว้ข้างโต๊ะแล้วจ้องมองแผนที่ที่กางแผ่อยู่นั้นต่อไป
มาร์ซาทอดถอนใจ ไม่ได้เกลี้ยกล่อมอีก หมุนตัวไปเก็บกวาดผ้าพันแผลผืนเก่าที่เปรอะเปื้อนคราบเลือด
ขณะที่นางเดินไปถึงหน้าประตูกระโจม ลั่วเอินก็พลันเอ่ยปาก “มาร์ซา เมื่อวานนี้... ราษฎรในอาณาเขตมีผู้บาดเจ็บล้มตายบ้างไหม”
หญิงวัยกลางคนหยุดฝีเท้าลง