Chapter 0082

ตอนที่ 82 ทางเลือกของผู้เฝ้า

สิบห้าลมหายใจ

ลั่วเอินจ้องมองดวงตายักษ์สีเงินที่ผุดขึ้นจากแสงจันทร์ ดวงตานั้นไม่มีรูม่านตา ลูกตาทั้งดวงประกอบด้วยลายแสงนับไม่ถ้วนที่ไหลระยิบ ราวกับบดทางช้างเผือกทั้งสายยัดเข้าไปในเบ้าตา ความโศกเศร้าไหลทะลักออกมาจากดวงตานั้น ข้นจนแทบจะท่วมคนให้จม—นั่นไม่ใช่ความโศกเศร้าของมนุษย์ แต่เป็นความสิ้นหวังของผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายของอารยธรรมหนึ่ง หลังจากข้ามผ่านดวงดาว บ้านเกิดกลายเป็นธุลี และชนเผ่าถูกทำลายล้างจนสิ้น

“เปิดประตู...หรือตายด้วยกัน”

เสียงจิตสำนึกดังขึ้นอีกครั้ง ทุกตัวอักษรเหมือนแผ่นศิลาหนักอึ้งกระแทกเข้าสู่สมอง

ลั่วเอินกำกระบี่สั้นดาวตกแน่น ด้ามกระบี่ร้อนจนแทบจับไม่มั่น สายเลือดวินสตันเดือดพล่านในกาย ราวกับสัญชาตญาณโบราณที่ถูกปลุก—สัญชาตญาณของผู้เฝ้า สัญชาตญาณของยามเฝ้ากรงเมื่อเผชิญคำขอสุดท้ายของนักโทษ

การเปิดประตูหมายถึงการสังเวยสามโลหิต เขากับอลิเซียและหนวดทองแดงจะต้องตาย

การตายด้วยกันหมายถึงการจุดชนวนเส้นชีพจรปฐพี ลากทั้งทุ่งรกร้างหรือแม้แต่พื้นที่กว้างใหญ่กว่านั้นให้ตายตามไปด้วย

ไม่มีหนทางที่สาม

—จริง ๆ หรือไม่มี?