Chapter 0084

ตอนที่ 84 การไถพรวนฤดูใบไม้ผลิและความกังวลอันยาวไกล

ซานเดอร์ผู้เฒ่าพลิกดินคันร่องสุดท้ายเสร็จ เมื่อยืดเอวขึ้นก็ได้ยินเสียงกระดูกสันหลังของตนลั่นเปรี๊ยะ ๆ ติดต่อกันดั่งเสียงคั่วถั่ว

หากเปลี่ยนเป็นปีก่อน ๆ พลิกดินผืนใหญ่ขนาดนี้เสร็จ เขาคงต้องเกาะด้ามจอบหอบหายใจอยู่หนึ่งเค่อ แต่วันนี้กลับเพียงมีเหงื่อซึมที่หน้าผาก หัวใจแทบไม่เต้นเร็วขึ้นเลย เขาก้มมองจอบในมือที่ทอประกายลายสลัวสีเงินอมฟ้า ฝ่ามือหยาบกร้านลูบคลำบนด้ามไม้อย่างทะนุถนอมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ทุ่นแรงจริง ๆ……” เขาพึมพำ “ทุ่นแรงชะมัดยาด”

บนคันร่องข้าง ๆ ชาวนาหนุ่มหลายคนกำลังแข่งกันว่าใครจะพลิกดินได้เร็วกว่า จอบลายจันทร์ากรีดผ่าดินเยือกแข็งที่จับตัวแน่น ประหนึ่งตัดขนมปังนุ่ม ๆ ที่เพิ่งออกจากเตา ก้อนดินที่พลิกขึ้นมาเป็นระเบียบเรียบร้อยและชุ่มฉ่ำ รอยตัดเผยให้เห็นไส้เดือนมุดหนีลงไปในชั้นลึกอย่างตื่นตระหนก เสียงหัวเราะและคำสบถปนเปกัน ทำให้ฝูงนกกระจอกหลังเทาที่เพิ่งอพยพกลับมาตกใจบินหนี

มาร์ซายืนอยู่ริมแปลงนา ในมือถือแผ่นกระดานจดบันทึก ดินสอถ่านขีดเขียนอย่างรวดเร็ว ด้านหลังของนางมีเด็กหนุ่มวัยรุ่นสองคนเดินตาม แต่ละคนสะพายตะกร้าหวาย ในตะกร้าบรรจุถุงหนังใส่น้ำที่เติมจนเต็มและขนมปังข้าวสาลีห่อด้วยกระดาษเคลือบน้ำมัน

“แปลงทดลองหมายเลขสี่ ข้าวสาลีฤดูใบไม้ผลิ หว่านเมล็ดเสร็จสิ้น” นางเอ่ยโดยไม่เงยหน้า “เร็วกว่ากำหนดสองวัน แปลงหมายเลขห้าเตรียมปลูกถั่ว เมล็ดพันธุ์แช่น้ำเรียบร้อยแล้ว”