เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 81 เงาตะเกียงเจ็ดวัน
ยามโพล้เพล้ของวันที่สี่ ผิวน้ำจากน้ำพุน้ำตาจันทร์เริ่มปรากฏจุดแสงผุดขึ้นมา
ไม่ใช่แสงจันทร์ ดวงจันทร์ยังต้องใช้เวลาอีกหนึ่งชั่วยามจึงจะขึ้น และไม่ใช่ประกายเงินจากตาน้ำเอง มันคือแสงเรืองรองเย็นเยียบสีเขียวสลัวเจ็ดจุดที่ค่อย ๆ ผุดลอยขึ้นมาจากส่วนลึกของน้ำพุ ดั่งดวงตาสดเจ็ดดวงที่เบิกโพลงขึ้นจากห้วงน้ำลึก
อลิเซียยืนอยู่ริมน้ำพุ ในมือถือสมุดบันทึกที่เปิดกางไว้ นางเทียบตำแหน่งจุดแสงที่ผุดขึ้นบนผิวน้ำแล้วทำเครื่องหมายทีละจุดลงบนแผนที่ภูมิประเทศในบันทึก ทุกจุดที่ทำเครื่องหมาย หัวใจของนางพลันดิ่งจมลงทีละส่วน
จุดแสงทั้งเจ็ดจุดตรงกับดาวกระบวยเหนือพอดี
ส่วนตัวตาน้ำเองคือดาวเหนือ
เหมือนกับผังแท่นบูชาของลัทธิคืนสู่ความว่างในเทือกเขาเสียงเหมันต์ที่บันทึกของมารดานางจดไว้ทุกประการ
“ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ” นางพึมพำเสียงแผ่ว
เสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง ลั่วเอินเดินมาหยุดข้างกายนาง เฝ้ามองแสงสลัวเจ็ดจุดบนผิวน้ำ แขนขวาของเขายังพันผ้าพันแผลไว้ ทว่าสามารถขยับเขยื้อนได้ตามปกติแล้ว
“ค่ายกลตรวจวัดของคุณนายมีลาแสดงผลว่า ระดับความแรงของการสั่นพ้องของพลังงานกำลังเพิ่มขึ้นในอัตราร้อยละห้าต่อชั่วโมง” เขาเอ่ย “ตามความเร็วระดับนี้ ตอนเที่ยงคืนจะแตะจุดสูงสุด พอดีกับเวลาที่ดวงจันทร์ลอยขึ้นสู่จุดสูงสุด”