Chapter 0080

ตอนที่ 80 กระแสใต้น้ำและหมากบนกระดาน

หนวดทองแดงแช่อยู่ในส่วนลึกที่สุดของถ้ำเส้นชีพจรปฐพีเต็ม ๆ หนึ่งวัน ถึงค่อยรู้สึกว่าตัวเองรอดตายกลับมาได้

ไม่ใช่หายดี ยังห่างไกลนัก เขานั่งขัดสมาธิอยู่ริมบ่อลาวาที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติใจกลางถ้ำ แขนขวาที่บาดเจ็บแช่อยู่ในลาวาสีแดงเข้มที่ผุดพรายฟองอากาศไม่หยุด บ่อไม่ใหญ่นัก เส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกินห้าฉื่อ ทว่าลึกจนน่าตกใจ เชื่อมต่อกับแหล่งความร้อนของเส้นหลักชีพจรปฐพีโดยตรง หินริมบ่อถูกความร้อนสูงเผาผลาญตลอดทั้งปีจนกลายเป็นเนื้อแก้ว สะท้อนประกายมันวาว

“รู้สึกยังไงบ้าง” เฒ่าโซรินนั่งยอง ๆ อยู่ข้าง ๆ มือถือแผ่นหินคอยบันทึกข้อมูล

“คัน” หนวดทองแดงแยกเขี้ยว “เหมือนมีมดเป็นหมื่นตัวไต่ในกระดูก” เขายกแขนขึ้นมองแวบหนึ่ง ท่อนแขนที่เมื่อวานเหลือเพียงกระดูกดำเกรียมกับเศษกล้ามเนื้อตกค้าง บัดนี้ผิวหน้าถูกปกคลุมด้วยเยื่อบางใสสีแดงชั้นหนึ่ง ใต้เยื่อบางมีลวดลายอักขระคล้ายหลอดเลือดฝอยกำลังงอกเงย ช้าแต่ต่อเนื่องมั่นคง

นั่นคือโลหิตแห่งอัคคีปฐพีกำลังฟื้นฟูเนื้อเยื่อ ทว่าความเร็วในการฟื้นฟูช้ามาก ตามการประเมินของโซริน หากจะฟื้นฟูการทำงานของแขนให้สมบูรณ์ อย่างน้อยต้องแช่และหล่อเลี้ยงด้วยอัคคีปฐพีติดต่อกันสามเดือน นี่หมายความว่าเวลาส่วนใหญ่ในอีกสามเดือนข้างหน้าของหนวดทองแดง จะต้องติดแหง็กอยู่ในถ้ำที่มีอุณหภูมิเกินหกสิบองศานี้

“ยังดีกว่าตาย” คนแคระพึมพำ พลางกดแขนกลับลงไปในลาวาอีกครั้ง “ติดแค่ที่นี่น่าเบื่อเกินไป แม้แต่ก้อนหินที่คุยได้สักก้อนยังไม่มี”