Chapter 0079

ตอนที่ 79 สิบลมหายใจชี้เป็นตาย

ยามจื่อสามเค่อ บนผนังหินด้านนอกถ้ำเส้นชีพจรปฐพีจับตัวเป็นชั้นน้ำค้างแข็งบาง ๆ ชั้นหนึ่ง ซึ่งมิได้เกิดจากความหนาวเหน็บ หากแต่เป็นนิมิตที่เกิดจากการปะทะกันระหว่างพลังจันทราที่ตื่นตัวเกินขอบเขตกับการแผ่รังสีของอัคคีปฐพี อลิเซียยืนอยู่ตรงปากถ้ำ สองหัตถ์ทาบลงบนความว่างเปล่า ประกายแสงไหลเวียนสีเงินขาวเอ่อล้นออกจากฝ่ามือนาง แทรกซึมเข้าสู่รอยแยกหินประหนึ่งสิ่งมีชีวิต เพื่อสร้างชั้นเยื่อบางพลังงานชั่วคราวขึ้นภายในถ้ำ

“ยังยันไว้ได้อีกหนึ่งเค่อ” นางหลับตา น้ำเสียงเจือแรงสั่นสะท้านแผ่วเบา “หากนานกว่านี้ ชั้นเยื่อบางจะเริ่มดูดซับมลทินในถ้ำ และแปรสภาพย้อนกลับมาเป็นตัวกลางแพร่กระจายแทน”

ลั่วเอินพยักหน้า หันกลับไปมองด้านหลัง

ท่อผันมลท่อนำเหล็กดาวครามลายจันทราแปดท่อนวางเรียงขนานกันอยู่บนโครงไม้ทำพิเศษ แต่ละท่อนยาวสามฉื่อ หนาเท่าท่อนแขน ลวดลายอักขระก้นหอยตรงจุดเชื่อมต่อทอประกายแสงสีเงินปนฟ้าเย็นเยียบใต้แสงคบเพลิง เฒ่าโซรินกำลังทำการตรวจสอบขั้นสุดท้าย โดยใช้ไม้บรรทัดทองแดงที่สลักอักขระไว้เต็มแผ่นวัดความแม่นยำของรอยต่อแต่ละจุด