Chapter 0074

ตอนที่ 74 สายสนกลในและแสงอรุณ

จัดการศพมีรอยสักศพนั้นเสร็จสิ้นก็เป็นเวลาดึกสงัดแล้ว

ยามลั่วเอินเดินออกมาจากเพิงพักเก็บศพชั่วคราว ดวงจันทร์เพิ่งลอยขึ้นเหนือเนินเขาเตี้ยทางทิศตะวันออก ในมือเขามีลวดลายที่ใช้ดินสอถ่านลอกลายลงบนแผ่นหนังแกะอย่างเร่งรีบเพิ่มขึ้นมาหนึ่งแผ่น ลายเส้นบิดเบี้ยวเหล่านั้นพอดูบนกระดาษแล้วยิ่งชัดเจนขึ้น โดยเฉพาะดวงตาไร้รูม่านตาตรงใจกลาง จ้องมองนานเข้าจะรู้สึกราวกับมันกำลังจ้องตอบกลับมา

“ท่าน”

เสียงของอลิเซียดังกู่มาจากทิศทางน้ำพุน้ำตาจันทร์ นางยืนอยู่ใต้ต้นไม้เล็กต้นนั้น เส้นผมสีเงินทอประกายแสงจาง ๆ ใต้แสงจันทร์ ในมือถือชามไม้ใบหนึ่ง

“มาร์ซาให้ฉันเอาของกินมาส่งให้คุณ” นางเดินเข้ามาใกล้พลางยื่นชามส่งให้ “บอกว่าถ้าคุณยังไม่ยอมกินข้าว พรุ่งนี้คงต้องไปดื่มน้ำต้มสมุนไพรพร้อมกับพวกคนเจ็บแล้ว”

ในชามเป็นเนื้อมันฝรั่งตุ๋น เนื้อมีไม่มาก แต่น้ำแกงเข้มข้น ทั้งยังมีใบผักป่าลอยอยู่ ลั่วเอินรับมาแล้วถึงเพิ่งรู้สึกหิว ตั้งแต่พิธีกรรมเมื่อคืนมาจนถึงตอนนี้ นอกจากน้ำแล้วเขายังไม่ได้กินอะไรลงท้องเลย

ทั้งสองนั่งลงบนก้อนหินริมน้ำพุ ลั่วเอินกินไปสองสามคำ อาหารร้อนลงสู่ท้อง ความเหนื่อยล้ากลับยิ่งซึมซาบออกมาจากหลืบกระดูกอย่างแจ่มชัดกว่าเดิม

“คุณเห็นแล้ว” อลิเซียเอ่ยขึ้นมากะทันหัน

ไม่ใช่คำถาม