กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 71 ราตรีจันทร์เพ็ญใกล้มาเยือน
ทักษะการเจรจาของไรเนิร์ด ลั่วเอินถือว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว
หัวหน้าทหารรับจ้างผู้นี้พาปาถูกับควิน บุกเดี่ยวไปยังค่ายทหารเมืองหลวง เข้าไปไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ด้านในก็มีเสียงตบโต๊ะและเสียงด่าทอดังแว่วออกมา ผ่านไปอีกหนึ่งเค่อ ไรเนิร์ดก็เดินส่ายอาด ๆ ออกมาอย่างผึ่งผาย ด้านหลังมีวอลตันที่ใบหน้าเขียวคล้ำตามมาติด ๆ
“คุยเป็นยังไงบ้าง” ลั่วเอินไปต้อนรับเขาที่หน้าประตูกำแพงล้อม
“จากสามวันเปลี่ยนเป็นห้าวัน” ไรเนิร์ดฉีกยิ้ม ล้วงห่อกระดาษเคลือบน้ำมันห่อหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ ด้านในเป็นขนมหวานไม่กี่ชิ้นจากค่ายทหารเมืองหลวง ทำออกมาอย่างประณีต โรยด้วยงา “เจ้าหนูนั่นตอนแรกกัดไม่ปล่อยจะเอาสามวัน ฉันบอกสามวันไม่พอ แค่ขุดเศษชิ้นส่วนขึ้นมาจากเหมืองใต้ดินก็ต้องใช้เวลาสองวันแล้ว แถมยังต้องทำการจัดการเพื่อความปลอดภัยอีก เขาบอกจะส่งคนมาช่วยขุด ฉันบอกว่าคนของพวกนายลงไปก็มีแต่ตาย ก๊าซพิษเส้นชีพจรปฐพีมันเลือกหน้าคนแปลกหน้า สุดท้ายยื้อไปถึงวันที่ห้า เขาก็ตอบตกลง”
“ข้อแลกเปลี่ยนล่ะ”
“ส่งมอบธัญพืชวันละ 100 จินเป็น ‘เงินแสดงความจริงใจ’” ไรเนิร์ดบิขนมหวานออก แบ่งให้ทอมที่ยืนมองตาละห้อยอยู่ข้าง ๆ ครึ่งหนึ่ง “เหล่าจื่อตกลงไปแล้ว อย่างไรเสียธัญพืชของพวกเราก็มีไม่มาก ถ่วงเวลาได้วันหนึ่งก็เอาวันหนึ่ง”
วันละ 100 จิน ห้าวันก็คือ 500 จิน เสบียงธัญพืชในอาณาเขตเวลานี้แทบจะพอกินสำหรับคนของตัวเองแค่สองเดือน เสียไปคราวนี้ก็หายไปเกือบหนึ่งส่วน