Chapter 0069

ตอนที่ 69 สิ่งของในกล่อง

ลูกธนูพุ่งยิงออกมาจากในแนวป่า ไม่ใช่เพียงดอกเดียว แต่มาเป็นห่าฝน อย่างน้อยยี่สิบดอก หัวศรทอประกายเหล็กกล้าเย็นเยียบใต้แสงจันทร์ ปักตรึงลงบนลานว่างหน้าประตูเจดีย์ ส่งเสียงดังกึก ๆ ๆ ต่อเนื่องกันเป็นระลอก

“ถอย!” ลี่หลานนีอากระชากอลิเซียล่าถอยไปด้านหลัง ทั้งสองหลบเข้าไปใต้เงามืดของกำแพงเจดีย์ ลั่วเอินคุ้มกันเฒ่าโซรินแล้วถอยตามเข้าไปติด ๆ

กล่องทองแดงในอกเสื้อร้อนระอุ ร้อนจัดประหนึ่งซุกก้อนถ่านเผาไฟแดงก่ำ เศษชิ้นส่วนส่งเสียงหึ่ง ๆ อยู่ในกล่อง เสียงนั้นไม่ได้ยินผ่านใบหู แต่สั่นสะเทือนตรงเข้าสู่สมอง สะเทือนจนขมับเต้นตุบ ๆ

“พวกมันรู้ได้อย่างไรว่าพวกเราอยู่ที่นี่” เฒ่าโซรินหอบหายใจ ใบหน้าซีดเผือด

“เศษชิ้นส่วน” ลั่วเอินกัดฟัน “เศษชิ้นส่วนกำลังส่งสัญญาณ พวกมันตามรอยได้”

ในแนวป่า เสียงของวอลตันดังขึ้นมาอีกระลอก “ท่านไวเคานต์ลั่วเอิน! คำเตือนครั้งสุดท้าย! ส่งมอบเศษชิ้นส่วนออกมา ฉันรับประกันความปลอดภัยให้คุณออกจากทุ่งรกร้าง! หากดื้อดึงขัดขืนจนถึงที่สุด จะฆ่าทิ้งโดยไม่ละเว้น!”

สิ้นเสียงลง คนราวสามสิบคนก็ก้าวเดินออกมาจากแนวป่า ไม่ใช่องครักษ์ราชธานีกลุ่มก่อนหน้านั้น คนพวกนั้นยังคงปักหลักนิ่งอยู่ที่ค่ายเนินดินเทา คนเหล่านี้เป็นอีกกลุ่มหนึ่ง สวมชุดรัดรูปสีเทาเข้ม ด้านนอกสวมเกราะหนังครึ่งตัว สิ่งที่ถือในมือไม่ใช่อาวุธมาตรฐานของทางการ หากแต่เป็นของแปลกตาสารพัดรูปแบบ ทั้งหน้าไม้สั้น ดาบโค้ง กระบองสองท่อน และยังมีอีกหลายคนที่สะพายกระบอกโลหะประหลาดเอาไว้บนหลัง