กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 68 ปริศนาแห่งเศษชิ้นส่วน
คุณนายมีลาพักอยู่ในกระโจมเล็กหลังเดี่ยวทางทิศตะวันตกของค่ายพัก
กระโจมไม่ได้ใหญ่โต ทว่าจัดเก็บอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยผิดหูผิดตา บนพื้นปูพรมขนแกะหนาสีเทาเข้ม เหนือพรมวางโต๊ะเตี้ยขนาดเล็ก บนโต๊ะมีสมุดบันทึกหลายเล่ม ปากกาขนนกหนึ่งด้าม และขวดหมึกทองเหลืองหนึ่งขวดวางเรียงเป็นระเบียบ มุมกระโจมมีหีบไม้เล็ก ๆ ตั้งอยู่ บนฝาหีบมีตะเกียงน้ำมันเงินหนึ่งดวง ไส้ตะเกียงเผาไหม้เปลวไฟขนาดเท่าเม็ดถั่ว คอยส่องสว่างพื้นที่อันจำกัด
ตอนที่ลั่วเอินเลิกม่านก้าวเข้าไป คุณนายมีลากำลังนั่งคุกเข่าเขียนบางสิ่งอยู่หน้าโต๊ะเตี้ย นางไม่ได้เงยหน้า เพียงเอ่ยว่า “นั่งสิ”
ในกระโจมไม่มีเก้าอี้ ลั่วเอินจึงนั่งขัดสมาธิลงบนพรมฝั่งตรงข้ามกับนาง อลิเซียเดินตามเข้ามา นางยืนอยู่ริมม่านประตู ไม่ได้นั่งลง
คุณนายมีลาเขียนอักษรสองสามตัวสุดท้ายเสร็จ จึงวางพู่กัน เป่ารอยหมึกให้แห้ง จากนั้นถึงเงยหน้ามองลั่วเอิน “มาเร็วกว่าที่ฉันคิดไว้”
“บางเรื่องรอไม่ได้” ลั่วเอินเอ่ย
“เรื่องเกี่ยวกับ ‘เศษชิ้นส่วน’ สินะ” คุณนายมีลาปิดสมุดบันทึก ประสานมือทั้งสองวางไว้บนเข่า “คุณหนูอลิเซียรับรู้ได้แล้ว ใช่ไหม”
อลิเซียพยักหน้าเล็กน้อย
คุณนายมีลานิ่งเงียบไปหลายวินาที คล้ายกำลังเรียบเรียงคำพูด ในกระโจมมีเพียงเสียงเปรี๊ยะเบา ๆ จากการเผาไหม้ของตะเกียงน้ำมัน