Chapter 0058

ตอนที่ 58 ความทรงจำของผู้เป็นแม่

น้ำในน้ำพุน้ำตาจันทร์เย็นกว่าปกติ

ไม่ใช่ความหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูก แต่เป็นความเย็นเยียบที่ค่อย ๆ ซึมลึกเข้าสู่รอยต่อของกระดูก ราวกับปราณปฐพียามหิมะแรกแห่งฤดูหนาวเพิ่งละลาย อลิเซียแช่ร่างทั้งร่างลงในน้ำพุ โผล่พ้นน้ำมาเพียงไหล่และศีรษะ เส้นผมยาวสีเงินลอยเกลื่อนอยู่บนผิวน้ำ พันเข้ากับใบไม้เรืองแสงสองสามใบ

เธอหลับตาลง ทว่าไม่ได้หลับใหล

ภายในสมองมีบางอย่างกำลังหมุนวน ไม่ใช่ภาพ ไม่ใช่เสียง แต่เป็นความรู้สึก ราวกับมีใครโยนเธอลงไปในหม้อน้ำแกงแห่งความทรงจำที่เคี่ยวมานานสามร้อยปี ประสบการณ์เก่าแก่เหล่านั้น ทั้งของคนอื่นและแตกสลายกลายเป็นเศษซาก พากันพุ่งทะลวงเข้าสู่กระดูกของเธอไม่หยุดหย่อน

เริ่มแรกคือเสียง

เสียงของผู้หญิง เบาหวิว กำลังฮัมเพลง ท่วงทำนองโบราณ พยางค์ภาษาเอลฟ์ถักทอร้อยเรียงเข้าด้วยกันอย่างนุ่มนวล ขับขานถึงแสงจันทร์ที่ลอดผ่านร่องใบไม้ลงมา และหยาดน้ำค้างที่เกาะตัวบนยอดหญ้า อลิเซียรู้จักเสียงนี้ เคยได้ยินในฝัน ยามเด็กตอนเป็นไข้สูงจนเพ้อ ข้างหมอนก็คล้ายเคยมีเสียงนี้แว่วมาอย่างเลือนราง

แม่

ซีเอ่อร์เว่ยย่า

จากนั้นก็บังเกิดแสง