กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 56 ดำดิ่งลึก
ยามไก่ขัน ปากอุโมงค์เหมืองก็เบียดเสียดไปด้วยผู้คนแล้ว
เหล็กดาวครามลายจันทรา 20 จินถูกตีขึ้นรูปเป็นหมุดซ่อมแซมขนาดต่าง ๆ ตัวยาวฉื่อกว่า ตัวสั้นยาวเพียงเท่านิ้วมือ ทั้งหมดใช้เชือกป่านมัดไว้อย่างดีกองอยู่บนเกวียนลาก
เหล็กดาวครามลายจันทรายี่สิบจินถูกตีเป็นหมุดซ่อมแซมขนาดต่างกัน อันที่ยาวก็ยาวกว่าหนึ่งฉื่อ อันที่สั้นก็ยาวเพียงเท่านิ้วมือ ล้วนใช้เชือกป่านมัดไว้เรียบร้อยแล้วกองรวมกันอยู่บนเกวียนลาก ฝั่งคนแคระส่งช่างฝีมือมา 6 คน ฝั่งเอลฟ์ลี่หลานนีอานำศิษย์ช่างมาคนหนึ่ง ฝั่งมนุษย์นอกจากลั่วเอินกับอลิเซียแล้ว เฒ่าโซรินและเซลาต่างก็ร่วมทางไปด้วย รวมกับคนงานเหมืองร่างกำยำอีก 4 คนที่รับหน้าที่แบกสัมภาระ เบ็ดเสร็จ 15 คนพอดี
“ไม่ให้ฉันไปด้วยจริง ๆ เหรอ” คาลวินผู้เฒ่ายื่นมีดสั้นที่ลับจนคมกริบให้ลั่วเอิน คิ้วขมวดมุ่นแน่นขนัด
“นายต้องอยู่เฝ้าบ้าน” ลั่วเอินเสียบมีดเข้ากับขอบรองเท้าบูต “เมื่อวานกองหมาป่าทมิฬเสียท่าไป วันนี้ไม่แน่ว่าอาจจะมากู้หน้า กำแพงรั้วจะปล่อยให้ว่างไม่ได้”
คาลวินผู้เฒ่าถ่มน้ำลาย “พวกสวะนั่นถ้ากล้ามา เหล่าจื่อจะทำให้พวกมันคลานกลับไป”
“อย่าปะทะซึ่งหน้า” ลั่วเอินกดเสียงต่ำ “ถ้าเกิดลงมือกันจริง ต้านไม่อยู่ก็ถอยเข้าอุโมงค์เหมือง ใต้ผืนดินมีทางแยกเยอะ พวกมันไม่ชินทาง”
“เข้าใจแล้ว”