เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 55 โรงช่างสามเผ่าพันธุ์
ท้องฟ้ายังไม่สว่างแจ้ง บริเวณโรงงานชั่วคราวก็มีเสียงดังกังวานกึ่งก้องเสียแล้ว
มันไม่ใช่เสียงเคาะประปรายเหมือนปกติ แต่เป็นเสียงกระแทกเป็นจังหวะต่อเนื่องดังระงม ราวกับมีใครกำลังตีกลองเหล็กขนาดยักษ์อยู่บนทุ่งรกร้าง เฒ่าเวินเปลือยท่อนบน มือถือค้อนตีเหล็กด้ามใหญ่ กำลังพาคนรื้อชั้นวางสินค้าในคลังเสบียง ชั้นวางพวกนั้นเพิ่งทำขึ้นเมื่อสองเดือนก่อน ทำจากไม้สน ยังไม่ทันเก่า ตอนนี้กลับถูกงัดออกทีละท่อน แบกตรงไปยังปากอุโมงค์เหมือง
“เบามือหน่อย เบามือหน่อย” มาร์ซาเดินตามอยู่ข้าง ๆ ในมือถือแท่งถ่านจดบันทึกลงบนแผ่นไม้ “คานไม้นี้ยังใช้ได้อยู่ อย่าทุบจนแตก”
“รู้แล้ว” เฒ่าเวินขานรับ แต่มือกลับไม่ได้เบาลงเลย เวลาเหลือน้อย เหล็กดาวครามลายจันทรา 20 จินฟังดูไม่มาก แต่หากจะหลอมออกมาให้ได้จริง ต้องทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดที่มีในตอนนี้ลงไปจนหมดหน้าตัก
ทางฝั่งปากอุโมงค์เหมืองยิ่งคึกคักกว่า
คนแคระเทาภายใต้การบัญชาของเสวี่ยซิน ใช้ท่อนไม้ที่รื้อถอนมากับดินเหนียวทนไฟที่เหลือสร้างเตาหลอมขึ้นมาใหม่ คราวนี้ไม่ใช่แค่ทำพอส่งเดช แต่ต้องทำให้ได้มาตรฐาน ห้องเตาหลอมหนาขึ้นถึงสามชุ่น ช่องลมเข้าเปลี่ยนเป็นสองชั้น ทั้งยังเพิ่มรางอุ่นความร้อน คนแคระทำงานด้วยความมุ่งมั่นดุดัน ไม่เอ่ยปากพูดจา เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำ ทุกค้อนที่เคาะลงไปล้วนหนักแน่นจริงจัง
ทางฝั่งเอลฟ์เงียบสงบกว่า