Chapter 0048

ตอนที่ 48 การสะสมเสบียงฤดูหนาวและการเตรียมการ

ยามที่หิมะแรกโปรยปรายลงมา ทั่วทั้งอาณาเขตกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมการขั้นสุดท้ายเพื่อข้ามผ่านฤดูหนาว

การกลบหลุมใต้ดินแห่งนั้นให้เรียบเสมอกันต้องใช้เวลาเต็ม ๆ ถึงห้าวัน เค่อลาวนำช่างสกัดหินขนศิลาสีน้ำเงินที่ดีที่สุดมาจากภูเขาหินดำ ก่อซ้อนลงไปทีละก้อน ๆ ตรงกลางอัดแน่นด้วยดินเหนียวและเศษหิน ท้ายที่สุดก็ปูทับด้านบนด้วยดินเยือกแข็งหนาสามฉื่อ เมื่อสร้างเสร็จ ผืนดินก็หลงเหลือเพียงเนินดินที่นูนขึ้นมาเล็กน้อย ราวกับเนินสุสานที่ไม่สะดุดตาแห่งหนึ่ง

ทว่าทุกคนล้วนเดินเลี่ยงบริเวณนั้น แม้จะเป็นตอนกลางวัน สถานที่แห่งนั้นก็ยังทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมา

เฒ่าโซรินตั้งแผ่นศิลาเรียบง่ายขึ้นมาหนึ่งแผ่นข้างเนินดิน สลักอักขระรำลึกที่ใช้ร่วมกันของทั้งสามเผ่าพันธุ์เอาไว้ มันมิใช่ตัวอักษร หากแต่เป็นสัญลักษณ์สามอย่างที่ถักทอสอดประสานกัน ดวงอาทิตย์ (มนุษย์) พระจันทร์เสี้ยว (เอลฟ์) ทั่งตีเหล็ก (คนแคระ) เขาบอกว่าทำเช่นนี้ไม่ว่าผู้คนจากเผ่าพันธุ์ใดมาพบเห็น ก็จะเข้าใจได้ทันทีว่าสิ่งที่หลับใหลอย่างสงบ ณ ที่แห่งนี้คือสิ่งใด

วันที่ตั้งแผ่นศิลา นักบวชหญิงเอลฟ์และเสวี่ยซินคนแคระเทาต่างก็อยู่ในเหตุการณ์ คนทั้งสามยืนอยู่หน้าแผ่นศิลา ยืนสงบนิ่งไว้อาลัยตามธรรมเนียมของแต่ละฝ่ายอยู่ชั่วครู่ ลั่วเอินและอลิเซียยืนเฝ้ามองอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย

“ตอนนี้พวกเขานับว่าผูกพันธมิตรกันอย่างเป็นทางการแล้วใช่ไหม” อลิเซียเอ่ยถามเสียงเบา