Chapter 0049

ตอนที่ 49 ฤดูกาลหิมะละลาย

หิมะเริ่มละลายตั้งแต่กลางดึก

เริ่มจากเสียงหยดน้ำติ๋ง ๆ ของย้อยน้ำแข็งตรงมุมชายคา แล้วค่อย ๆ ไหลรินเป็นสาย ครั้นถึงยามเช้า หิมะที่ทับถมบนกำแพงก็พังทลายลงมาแถบหนึ่ง เผยให้เห็นก้อนหินดำมะเมื่อมที่เปียกชื้นอยู่ด้านล่าง หิมะในลานตากธัญพืชละลายเร็วที่สุด กลายเป็นแอ่งน้ำโคลนขุ่นคลั่กหลายแอ่ง เด็ก ๆ สวมรองเท้าฟางขาด ๆ ย่ำเล่นอยู่ในนั้นจนขากางเกงเปรอะเปื้อนคราบโคลนไปหมด

ลั่วเอินตื่นแต่เช้า สวมเสื้อคลุมยืนอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ นั่นคือกองดินคาวของดินเยือกแข็งที่เริ่มละลาย ปนเปกับกลิ่นใบไม้เน่าเปื่อยที่ถูกฝังไว้ใต้ดินเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีก่อน อีกทั้งยังมีกลิ่นอายเย็นเยียบสดชื่นของสายน้ำในลำธารที่ไหลหลากลอยมาจากแดนไกล

ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาถึงแล้ว

มาร์ซากำลังต้มโจ๊กอยู่ข้างแท่นเตา ในโจ๊กใส่เนื้อหมักเกลือหั่นเต๋าชิ้นสุดท้ายลงไปด้วย เมื่อเห็นลั่วเอินตื่นแล้วจึงตักชามหนึ่งยื่นให้ “ท่านลอร์ด มันฝรั่งในห้องใต้ดินเก็บเสบียงเริ่มงอกหน่ออ่อนบ้างแล้ว”

“คัดแยกออกมา หั่นเป็นชิ้น เตรียมไว้สำหรับเพาะปลูกฤดูใบไม้ผลิ” ลั่วเอินรับชามมา “เมล็ดข้าวโอ๊ตล่ะ”

“ร่อนคัดแยกหมดแล้ว เมล็ดที่เต่งตึงก็เก็บเมล็ดพันธุ์ไว้ ส่วนที่ลีบแบนก็นำไปโม่แป้ง” มาร์ซาชะงักไปครู่หนึ่ง “เพียงแต่... ครัวเรือนที่มาใหม่เหล่านั้นถามว่า พอจะจัดสรรที่ดินส่วนตัวให้เพิ่มอีกหน่อยได้ไหม พวกเขาบอกว่าตอนอยู่บ้านเดิม แต่ละครัวเรือนเพาะปลูกได้ถึงห้าหมู่”