Chapter 0045

ตอนที่ 45 เติบโตในฤดูร้อน

ในช่วงเวลาที่ข้าวสาลีเริ่มออกรวง กำแพงล้อมก็ก่อสร้างมาถึงหัวมุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

ช่วงเวลากว่าสองเดือน กำแพงหินทั้งสี่ด้านก็บรรจบปิดสนิท ล้อมพื้นที่ขนาดสามสิบหมู่ขึ้นมา กำแพงสูงหนึ่งจั้ง หนาสามฉื่อ ทั้งสี่ทิศเว้นช่องประตูไม้หุ้มแผ่นเหล็กไว้ทิศละหนึ่งบาน แม้จะดูเรียบง่ายสมถะ ทว่าพอก้าวขึ้นไปยืนบนกำแพง ในใจก็รู้สึกมั่นคงอุ่นใจ

ลั่วเอินเกาะวงกบประตูทิศตะวันตกที่เพิ่งติดตั้งเสร็จ เฝ้ามองทุ่งข้าวสาลีสีเขียวขจีด้านนอกกำแพง รวงข้าวสาลีถ่วงน้ำหนักจนโน้มลง พลิ้วไหวเป็นระลอกคลื่นยามต้องสายลมฤดูร้อน รออีกราวหนึ่งเดือนก็คงได้เวลาเก็บเกี่ยว

“เจ้าแคว้น” ทอมปีนบันไดพาดขึ้นมาจากใต้กำแพง ใบหน้าเล็กถูกแดดเผาจนคล้ำแดง “อาหม่าซาบอกว่าน้ำบ่อใกล้จะแห้งก้นบ่อแล้ว”

หัวใจของลั่วเอินกระตุกวูบ แหล่งน้ำถือเป็นปัญหาใหญ่หลวง

นับตั้งแต่ต้นฤดูใบไม้ผลิเป็นต้นมา ผู้ลี้ภัยก็หลั่งไหลมาไม่ขาดสาย สงครามทางทิศเหนือพักรบชั่วคราว ทว่าบ้านเกิดพังทลาย ไร่นารกร้าง ผู้คนย่อมต้องดิ้นรนหาทางรอด ในช่วงสองเดือนมีคนย้ายมาเพิ่มอีกกว่ายี่สิบชีวิต เวลานี้เมื่อรวมชายหญิงเด็กคนชราในอาณาเขตเข้าด้วยกัน ก็เกินกว่าหกสิบคนแล้ว

คนมาก การใช้น้ำก็มากตาม เดิมทีบ่อน้ำบ่อนั้นรองรับยี่สิบกว่าคนก็ฝืนทนได้พอดี ทว่ายามนี้มีคนกว่าหกสิบคน ซ้ำยังต้องกักเก็บน้ำในสระน้ำสองแห่งที่เพิ่งขุดขึ้นใหม่ น้ำบ่อจึงลดระดับลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

“พาฉันไปดูหน่อย”