กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 43 คลื่นสะเทือนและกระแสใต้น้ำ
เช้าวันถัดมา ดินแดนแห่งนี้ราวกับหม้อน้ำที่กำลังเดือดพล่าน
จานบวงสรวงสวรรค์ถูกประดิษฐานอย่างเคร่งขรึมบนแท่นไม้ที่สร้างขึ้นชั่วคราวในโรงงานชั่วคราว ปูด้วยผ้าลินินสะอาดผืนเดียวที่มาร์ซามอบให้ รอบจานวางดอกไม้ป่าที่เพิ่งเก็บมาใหม่หลายช่อ แม้จะเรียบง่าย แต่ก็นับเป็นพิธีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ทุกคนคิดออกแล้ว
พวกผู้ชายรวมตัวกันนอกโรงงานชั่วคราว กระซิบคุยกันถึงเรื่องเมื่อคืนด้วยเสียงเบา แต่สายตาก็อดเหลือบเข้าไปข้างในไม่ได้ พวกผู้หญิงทำอาหารเช้าไปพลางกระซิบกระซาบไปพลาง มือที่ทำงานก็ช้าลงครึ่งจังหวะ เด็ก ๆ ถูกสั่งห้ามเข้าใกล้อย่างเด็ดขาด แต่ทอมก็ยังแอบย่องไปที่ประตู แนบตาดูผ่านช่องประตู
ลั่วเอินนอนไม่หลับมาทั้งคืน พอฟ้าสางก็ลุกขึ้น ยืนอยู่นอกโรงงานชั่วคราวมองแสงอรุณค่อย ๆ ย้อมท้องฟ้าทิศตะวันออกให้เป็นสีแดง อลิเซียเดินมาข้างเขาเงียบ ๆ ยื่นน้ำอุ่นให้หนึ่งถ้วย
“พวกเขากำลังเล่ากันไปทั่ว” เธอพูดเบา ๆ “ว่าสวรรค์คุ้มครองกษัตริย์องค์ใหม่ และคุ้มครองดินแดนของเราด้วย แม้แต่เสียงนกกับแสงในป่าเมื่อคืน ก็ถูกเล่าว่าเป็นเอลฟ์กำลังฉลองกัน”
“ให้เขาเล่าไป” ลั่วเอินดื่มน้ำหนึ่งอึก ลำคอแห้งผาก “ยิ่งแพร่กว้างเท่าไรยิ่งดี”
“แต่เรื่องที่จานเปล่งแสง...”
“เดี๋ยวฉันจะไปถามเฒ่าโซริน”
กำลังพูดอยู่ เฒ่าโซรินก็เดินออกมาจากโรงงานชั่วคราว ในดวงตาของชายชรามีเส้นเลือดฝอยแดง แสดงว่าเมื่อคืนก็คงนอนไม่หลับเช่นกัน เขาเห็นลั่วเอินกับอลิเซีย ก็ชะงัก ก่อนค้ำไม้เท้าเดินเข้ามา