กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 42 จันทร์เพ็ญปรากฏสมบัติ
วันที่จันทร์เพ็ญ ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆหมอกแม้เพียงริ้วเดียว
ดวงอาทิตย์เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า ลั่วเอินก็ตื่นแล้ว เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างแผ่วเบา อลิเซียยังคงหลับสนิท ขนตาของนางทอดเงาบาง ๆ ใต้แสงอรุณ เขาช่วยดึงชายผ้าห่มคลุมให้นาง ก่อนจะสวมเสื้อคลุมแล้วเดินออกจากโรงงานชั่วคราว
อากาศข้างนอกหนาวเหน็บสดชื่น ทุ่งข้าวโอ๊ตเขียวขจี หยาดน้ำค้างเกาะพราวบนปลายใบเปล่งประกายระยิบระยับ กังหันน้ำหมุนส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ขับเคลื่อนโม่หินบดแป้งชุดแรกของวัน มาร์ซาตื่นแล้ว กำลังก่อไฟอยู่ข้างแท่นเตา เตรียมทำอาหารเช้า
ทุกสิ่งดำเนินไปตามปกติ
ทว่าลั่วเอินสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ตึงเครียด คาลวินผู้เฒ่าใช้เวลาเฝ้ามองบนหอเฝ้าระวังนานกว่าปกติเท่าตัว สือฉุยพาคนแคระเทาลงอุโมงค์เหมืองตั้งแต่เช้าตรู่ โดยอ้างว่า "ตรวจดูโครงค้ำยัน" ฮั่นซือกำลังเคาะทุบตีเหล็กอยู่แถวเตาหลอมสูง แต่สายตากลับคอยชำเลืองไปทางทิศเหนืออยู่ตลอด
แผนการถูกกำหนดไว้ตอนเที่ยงคืน ช่วงเวลาที่แสงจันทร์สว่างไสวที่สุด
ช่วงสาย ลั่วเอินพาพวกทอมและเด็ก ๆ ไม่กี่คนไปตรวจดูร่องระบายน้ำในแปลงนา ฝนวสันต์ยังมาไม่ถึง แต่จำเป็นต้องขุดร่องน้ำเตรียมไว้ล่วงหน้า พวกเด็ก ๆ ขยันขันแข็งตั้งใจทำงาน ทว่ากลับพูดน้อยลงกว่าปกติ แม้แต่ลี่ลี่ที่ร่าเริงมีชีวิตชีวาที่สุดก็ยังเงียบขรึมไปมาก
“เจ้าแคว้น” ทอมถามเสียงเบา “คืนนี้...จะมีเทพเซียนมาสำแดงอิทธิฤทธิ์จริง ๆ เหรอ”