กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 41 แผนมงคล
หลังจากหนูอ้วนจากไป ลั่วเอินยืนอยู่บนยอดหอเฝ้าระวังตามลำพังเป็นเวลานาน
ตะวันคล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก ย้อมผืนดินที่เพิ่งพลิกหน้าดินใหม่จนกลายเป็นสีแดงอมทอง ในระยะไกล ต้นกล้าน้ำตาดารากวัดแกว่งเบา ๆ ในสายลมยามค่ำ ใบไม้สีเงินขาวสะท้อนแสงระยิบระยับ ทางฝั่งโรงงานชั่วคราวมีควันไฟจากการหุงต้มลอยขึ้นมา มาร์ซากำลังเคี่ยวมันฝรั่งอีกแล้ว กลิ่นที่คุ้นเคยลอยอบอวลไปทั่วอากาศ
หนึ่งเดือน
เขาลงไปยังโรงงานชั่วคราว เรียกเฒ่าโซริน อลิเซีย คาลวินผู้เฒ่า ฮั่นซือ และสือฉุยมาที่ข้างหลุมกองไฟตรงมุมห้อง มาร์ซารู้ความจึงพาคนอื่น ๆ แยกไปอีกฝั่ง เหลือพื้นที่ให้พวกเขาได้พูดคุยกัน
“สถานการณ์ก็เป็นแบบนี้” ลั่วเอินเล่าคำพูดของหนูอ้วนซ้ำอีกรอบ จากนั้นก็กวาดสายตามองทุกคน “อีกหนึ่งเดือน กองหมาป่าทมิฬอาจจะมา หรือไม่จำเป็นต้องให้พวกเขามา แค่กษัตริย์องค์ใหม่มีบัญชาลงมาเพียงคำเดียว พวกเราก็ต้องยอมมอบเหมืองออกไป”
ฟืนในหลุมกองไฟส่งเสียงปะทุดังเปรี๊ยะ ๆ สีหน้าของคนหลายคนวูบไหวตามแสงไฟ
“สู้ไม่ไหว” คาลวินผู้เฒ่าเปิดปากพูดเป็นคนแรก น้ำเสียงแห้งผาก “กองหมาป่าทมิฬคือกองทัพประจำการ อย่างน้อยคงยกมาสัก 100 คน พวกเรานับรวมทั้งหมดคนที่พอจะสู้ได้ยังไม่ถึง 30 คน อุปกรณ์ก็แย่ ไม่เคยผ่านการฝึกฝน ปกป้องไว้ไม่อยู่หรอก”
“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องยอมมอบเหมืองไปเหรอ” ฮั่นซือพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้ “แต่เหมืองนี้พวกเราเป็นคนค้นพบนะ เตาหลอมสูงยังสร้างไม่เสร็จ เหล็กดาวน้ำเงินก็ยังไม่ได้ถลุงเลย...”