กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 40 ผืนดินแตกยอด ไถพรวนฤดูใบไม้ผลิ
วันแรกของการเปิดไร่ เป็นวันที่ฟ้าใสสดใส
ดินเยือกแข็งละลายหมดแล้ว เหยียบลงไปนุ่มนิ่มและชื้นชุ่ม ลั่วเอินตื่นแต่เช้าตรู่ ขนเครื่องมือเกษตรทั้งหมดไปยังลานตากธัญพืช — จอบเจ็ดเล่ม พลั่วเหล็กห้าเล่ม ยังมีคราดไม้ทำมืออีกหลายอัน เครื่องมือเกษตรใหม่ที่ฮั่นซือกับพวกคนแคระเทาเร่งทำก็วางอยู่ที่นั่นด้วย คมจอบเปล่งประกายสีเทาอมน้ำเงินในแสงอรุณ
ทุกคนรวมตัวกันอยู่ที่ลาน ผู้ชายม้วนแขนเสื้อ ผู้หญิงใช้ผ้าคลุมผม แม้แต่เด็ก ๆ ก็ถือตะกร้าเล็ก ๆ เตรียมเก็บก้อนหินในแปลง ทอมยืนอยู่หน้าสุด อกเล็ก ๆ แผ่ผาย — ลั่วเอินแต่งตั้งให้เขาเป็น “ผู้คุมงานตัวน้อย” รับผิดชอบส่งน้ำและเครื่องมือให้ทุกคน
“แบ่งตามที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้” ลั่วเอินยืนบนก้อนหินใหญ่ “เค่อลาวคุมกลุ่มช่างสกัดหิน รับผิดชอบแปลงฝั่งตะวันออก เคลียร์หินใหญ่มาถมคันนา เฒ่าเวินคุมกลุ่มช่างไม้ ไปฝั่งตะวันตก ขุดร่องระบายน้ำก่อน ฮั่นซือคุมกลุ่มช่างตีเหล็กมากับฉัน ไถพรวนดินและเปิดร่อง ผู้หญิงกับเด็กตามมาร์ซาไป หว่านเมล็ดและกลบดิน”
“แล้วพวกฉันล่ะ” สือฉุยถามด้วยเสียงอู้อี้ทุ้มต่ำ
“สหายคนแคระเทา” ลั่วเอินหัวเราะ “พวกคุณแรงมาก รับงานหนักที่สุด — เอาปุ๋ยมูลสัตว์ที่กองอยู่หัวแปลงไปโปรยในแปลงที่ไถพรวนแล้ว นั่นของดี ทำให้พืชผลโตแข็งแรง”
สือฉุยยิ้มกว้างเผยฟัน “งานนี้พวกฉันถนัด! ในอุโมงค์เหมืองขนหินหนักกว่านี้อีก!”