กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 36 กังหันน้ำหมุนวน
หิมะตกติดต่อกันถึงสามวันจึงหยุดนิ่งแล้ว
หิมะบนพื้นทับถมหนาครึ่งฉื่อ ย่ำเท้าลงไปก้าวหนึ่งก็ส่งเสียงดังกรอบแกรบ ภายในโรงงานชั่วคราวติดหลุมกองไฟไว้สามจุด ทว่าก็ยังหนาวเย็นจนไอหายใจกลั่นตัวเป็นน้ำค้างแข็ง มาร์ซาหั่นเนื้อหมักเกลือส่วนสุดท้ายที่เหลือจนละเอียดแล้วต้มลงในหม้อใบใหญ่ ผสมเข้ากับข้าวโอ๊ตและหัวไชเท้าแช่แข็ง เคี่ยวจนกลายเป็นน้ำแกงโจ๊กข้นหม้อหนึ่ง
ผู้คนยี่สิบกว่าชีวิตเบียดเสียดกันอยู่ในโรงงานชั่วคราว ประคองชามไว้ในมือเพื่ออุ่นมือ อันน่าที่มาใหม่คอยป้อนน้ำแกงให้เด็ก ๆ ทีละคน คนที่เล็กที่สุดเพิ่งจะอายุสี่ขวบ มีชื่อว่าลี่ลี่ หนาวสั่นสะท้านไปทั้งตัว
“พรุ่งนี้ต้องไปตัดฟืนแล้ว” คาลวินผู้เฒ่าเฝ้ามองออกไปข้างนอก “ฟืนเหลือพอเผาได้แค่สองวันเท่านั้น”
“ริมป่าทางทิศตะวันตกมีกิ่งไม้แห้งอยู่” อลิเซียกล่าว “ฉันจะพาคนไปสักสองสามคน”
“ฉันไปด้วย” เจ้าตัวใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ หลังจากหน้าบากจากไป เขาก็พูดน้อยลงไปอีก ทว่าไม่ว่างานอะไรก็ล้วนพุ่งออกไปอยู่ข้างหน้าเสมอ
ลั่วเอินซดน้ำแกงร้อนไปคำหนึ่ง ในกระเพาะอาหารก็อุ่นขึ้นบ้าง เขามองไปยังเหล่ามู่โถว “กังหันน้ำยังสร้างได้ไหม สภาพอากาศแบบนี้”
“ได้” เหล่ามู่โถวกล่าวอย่างช้า ๆ “เพียงแต่เปลืองแรง ผิวแม่น้ำจับตัวเป็นน้ำแข็ง ต้องสกัดออก ท่อนไม้ก็แข็งตัวเพราะความเย็น ไม่สะดวกต่อการแปรรูป”