เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 35 หิมะแรก
หลังเหมันต์โปรยผ่านไป ทุ่งรกร้างก็ตกหิมะครั้งแรก
เกล็ดหิมะไม่ใหญ่ บางเบากระจัดกระจาย ตกลงถึงพื้นก็ละลาย แต่ลมพัดแรง ธวัชตระกูลวินสตันที่เพิ่งแขวนไว้บนยอดหอเฝ้าระวัง — ลายภูเขากับกระบี่ — สะบัดรัวอยู่กลางสายลม
ลั่วเอินยืนอยู่ใต้เสาธง เฝ้ามองผู้คนที่วุ่นวายอยู่ในลานตากธัญพืช มาร์ซาสั่งการหญิงสาวหลายคนให้ฝังหัวไชเท้าล็อตสุดท้ายลงห้องใต้ดินเก็บเสบียง คาลวินผู้เฒ่าพาเจ้าตัวใหญ่ไปเสริมความแข็งแรงให้หลังคายุ้งฉาง ห่างออกไป ผู้ลี้ภัยสองครัวเรือนที่เพิ่งมาถึงกำลังก่อเพิงพัก ไม้ที่ใช้ตัดมาจากชายป่าทางทิศตะวันตกเมื่อสองวันก่อน — เอลฟ์ยินยอม แต่ตัดได้เพียงไม้ตายเท่านั้น
“เจ้าแคว้น!” ทอมปีนขึ้นมาทางบันไดพาด ใบหน้าเล็ก ๆ แดงก่ำเพราะความหนาว “อาหม่าซาบอกว่าห้องใต้ดินเต็มแล้ว ไม่มีที่เก็บมันฝรั่งแล้ว!”
“กองไว้ในโรงงานชั่วคราวก่อน” ลั่วเอินกล่าว “พอหิมะหยุด ค่อยขุดเพิ่มอีกแห่งทางทิศตะวันออก”
ทอมรับคำแล้วปีนลงไป เด็กคนนี้พูดน้อยลงตั้งแต่หน้าบากจากไป แต่ทำงานขยันขึ้นกว่าเดิม