กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 30 คำมั่นเจ็ดวัน
วันที่หนึ่ง ในป่ามีฝนปรอย ๆ ตกลงมา
อลิเซียปัดเถาวัลย์ที่เปียกชุ่มออกไป รองเท้าบู๊ตของนางจมลงในใบไม้ผุที่หนาแน่น คาลวินเดินตามหลังมาห่างสามก้าว สายตาแก่ ๆ กวาดมองรอบด้านอย่างระแวดระวัง ทั้งสองเดินมากว่าครึ่งวันแล้ว ป่ายิ่งเดินยิ่งทึบ แสงฟ้าถูกเรือนยอดบังจนเหลือเพียงเงาแสงเป็นหย่อม ๆ
“ตรงนี้หรือ” คาลวินปาดหยดน้ำบนใบหน้า
อลิเซียย่อตัวลง ใช้นิ้วปัดใบไม้ร่วงบนพื้นออก เผยให้เห็นแผ่นศิลาสีเทาปนน้ำเงินแผ่นเล็ก ๆ แผ่นหนึ่ง สลักสัญลักษณ์ที่แทบจะสึกจนเรียบ — ใบไม้ใบหนึ่งพันรอบพระจันทร์เสี้ยว
“สัญญาณนำทางของเอลฟ์” นางเอ่ยเบา ๆ “ท่านแม่เคยสอนฉันไว้ เดินตามสิ่งนี้ไป”
“ทำไมท่านแม่ถึงสอนเรื่องพวกนี้ แต่ไม่ยอมให้เธอเข้าป่าเล่า”
“ไม่รู้” อลิเซียลุกขึ้น เดินต่อไปข้างหน้า “ท่านแม่บอกแค่ว่าพ่อของฉันเป็นมนุษย์ เอลฟ์ครึ่งสายเลือดไม่เป็นที่ต้อนรับในชุมชนเอลฟ์ แต่ตอนนี้ท่านกลับชักนำให้ฉันมา…”
พูดยังไม่ทันจบ นางก็หยุดชะงักลงทันที
บนกิ่งไม้ห่างออกไปสิบก้าวเบื้องหน้ามีเงาร่างหนึ่งหมอบอยู่ ไม่สิ ไม่ใช่คน — หูยาวแหลม ผิวพรรณทอประกายเงินจาง ๆ ใต้แสงในป่าอันมืดสลัว เอลฟ์ตนนั้นกำธนูสั้นไว้ในมือ ลูกธนูขึ้นสายเล็งตรงมาที่อลิเซียแล้ว