กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 15 เส้นทางคืนกลับและประกายดารา
เมื่อกลับถึงหอเฝ้าระวัง ฟ้ามืดสนิทแล้ว
มาร์ซาเฝ้าอยู่ที่ประตู ในมือถือชามน้ำร้อน ดวงตาแดงก่ำ เมื่อเห็นลั่วเอินกับพวกกลับมาทั้งตัวเต็มไปด้วยดินและใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า เธอทำปากเบ้ เกือบร้องไห้ออกมา
“ทุก... ทุกคนไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
“ไม่เป็นอะไร” ลั่วเอินรับน้ำมา ดื่มจนหมดในอึกเดียว น้ำอุ่น ๆ ใส่เกลือเล็กน้อย ดื่มลงไปแล้วทั้งตัวสบาย
คนอื่นก็รับน้ำของตนไป อลิเซียพิงวงกบประตู ค่อย ๆ ดื่ม ดวงตายังกวาดมองความมืดด้านนอกอย่างระแวดระวัง คาลวินทิ้งตัวนั่งลงบนธรณีประตู แก้โล่ออกจากหลัง วางพิงกำแพงไว้ ขอบโล่กลมนั้นวับแสงเย็นภายใต้แสงตะเกียงน้ำมัน
สือฉุยไม่ได้เข้ามา คนแคระเทาไม่ชินกับการพักในบ้านของมนุษย์ จึงพาลูกน้องไปตั้งค่ายที่หุบเขานั้น ตอนจากกันบอกว่า พรุ่งนี้ค่อยหารือก้าวต่อไป
อาหารเย็นเป็นโจ๊กข้าวสาลี แต่วันนี้มาร์ซาตั้งใจต้มให้ข้นขึ้นหน่อย ยังหั่นเนื้อกระต่ายตากแห้งเป็นชิ้นเล็ก ๆ ใส่ลงไปด้วย ทุกคนล้อมกองไฟ ถือชามไว้ ไม่มีใครพูด มีเพียงเสียงซูดโจ๊ก
ลั่วเอินกินโจ๊ก ในหัวยังฉายภาพตอนกลางวันซ้ำ: พวกคนหินที่เดินได้ ชิ้นงานที่ยังทำไม่เสร็จในโรงช่าง และทาสเงาตัวนั้น... แววตาตอนมันพูดว่า “วินสตัน” เย็นชา แต่เหมือนซ่อนอะไรบางอย่างไว้
“นายน้อย” ตาเป๋ทำลายความเงียบ “วันนี้กระบี่สั้นเล่มนั้น ให้ผมดูหน่อยได้ไหม”