กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 14 เถ้าธุลีและคำสาบาน
ควันทางทิศเหนือยังไม่ทันจางหาย คนแคระเทาก็มาถึงแล้ว
พวกเขาเดินลัดเลาะมาจากเส้นทางเขตดินทรุด สือฉุยผู้นำกลุ่มพาคนมาด้วยเจ็ดแปดคน อีกทั้งยังมีหนอนยักษ์ตัวนั้น เมื่อเห็นว่าประตูบนหน้าผาหินเปิดออก ดวงตาของสือฉุยก็เบิกกว้างจนกลมโต
“มนุษย์ พวกแกทำอะไรลงไป?!”
ลั่วเอินอธิบาย “คนกลุ่มนั้นทางทิศเหนือขุดไปถึงประตูด้านข้างแล้ว พวกเรากลัวว่าพวกเขาจะชิงลงมือก่อน...”
“ตกลงกันไว้แล้วว่าจะเปิดพร้อมกันในอีกสามวันไม่ใช่เหรอ” สือฉุยพูดแทรกขึ้นมา “พวกเราต้องเสียสหายไปสามคนในใต้ดิน แต่พวกแกกลับดีจริงนะ แอบเปิดประตูลับหลังพวกเรา”
บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมาทันที มือของคาลวินกดลงบนด้ามกระบี่ ส่วนอลิเซียก็กระชับคันธนูในมือแน่น
“พวกเราไม่ได้ใช้ศิลาจันทราเรืองแสง แต่ใช้วิธีของท่านพ่อฉัน” ลั่วเอินชี้ไปยังกลุ่มควันทางทิศเหนือ “ได้ยินเสียงดังกึกก้องเมื่อครู่ไหม ขืนรอต่อไปก็ไม่ทันการแล้ว”
พวกคนแคระเทามองหน้ากัน คนแคระหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยเสียงเบา “หัวหน้า ความเคลื่อนไหวนั่นมันไม่ชอบมาพากลจริง ๆ”
สือฉุยเดินไปที่หน้าประตูแล้วสูดกลิ่น “มีกลิ่นดินปืน แล้วก็มีกลิ่นคาวเลือดด้วย” มันหันกลับมาจ้องมองลั่วเอิน “ยังไม่ได้เข้าไปข้างในจริง ๆ ใช่ไหม”