กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 13 รอยสลัก
การเก็บกวาดสนามรบกินเวลาไปตลอดทั้งบ่าย
ศพก็อบลินต้องเผาทิ้ง ไม่อย่างนั้นจะส่งกลิ่นเหม็นเน่า ชักนำปัญหาอื่น ๆ ตามมาอีก คนแคระเทาสองคนที่ตายไปนั้น พวกพ้องของมันพากลับไปแล้ว โดยบอกว่าจะนำไปฝังตามธรรมเนียมคนแคระ ส่วนศพของทาสเงานั้นถูกแยกจัดการต่างหาก ตาเป๋บอกว่าสิ่งนี้มีไอชั่วร้าย ต้องใช้เพลิงเผาให้มอดสนิท
กองไฟถูกจุดขึ้นบนลานโล่ง มีการราดน้ำมันเพลิงลงไปเล็กน้อย เสียงเผาไหม้ดังเปรี๊ยะ ๆ ควันดำม้วนตัวตลบ อวลด้วยกลิ่นไหม้เกรียมชวนคลื่นเหียน ลั่วเอินเอามือบีบจมูกยืนอยู่เหนือลม เฝ้ามองเปลวเพลิงอัคคีกลืนกินศพที่บิดเบี้ยวเหล่านั้น
อลิเซียเดินเข้ามา ในหัตถ์ถือเศษผ้าผืนหนึ่งที่กรีดตัดมาจากตัวของทาสเงา ผ้าผืนนั้นเดิมเป็นสีดำ ทว่าเมื่อชุ่มโชกด้วยหยดโลหิตก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม ที่มุมผ้ามีสัญลักษณ์ปักอยู่ตัวหนึ่ง ขนาดเล็กมาก หากไม่เพ่งมองอย่างละเอียดก็แทบมองไม่เห็น
“เธอดูสิ่งนี้” นางยื่นเศษผ้าให้ลั่วเอิน
สัญลักษณ์นั้นปักไว้อย่างหยาบ ๆ ดูคล้ายลวดลายดวงตาที่ลดทอนรายละเอียด วงกลมวงหนึ่ง ตรงกลางมีเส้นนัยน์ตาแนวตั้งขีดผ่า แม้จะไม่เหมือนตราประทับบนหน้าอกของทาสเงาและดวงตาบนหน้ากระดาษขาดวิ่นของท่านพ่อเสียทีเดียว ทว่าเจตจำนงและเค้าโครงกลับคล้ายคลึงกันอย่างยิ่ง
“พบที่ไหน”
“ด้านในของเข็มขัดทาสเงา” อลิเซียกล่าว “ดูเหมือนจะเพิ่งเย็บติดลงไปทีหลัง รอยเข็มยังใหม่อยู่เลย”
เรื่องนี้บ่งบอกสิ่งใด ทาสเงาไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่มีเจ้านายอย่างนั้นหรือ หรือว่า... มีคนบงการอยู่เบื้องหลัง