กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 11 ค่ายกลางหุบเขา
การขนของออกจากเขตดินทรุดเป็นงานที่ต้องใช้แรงมาก
เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนต่างออกโรงปฏิบัติงาน ลั่วเอินพาคาลวิน ผู้เฒ่าจอห์น หน้าบาก และเจ้าตัวใหญ่ไปขนเครื่องมือกับเหรียญ อลิเซียกับตาเป๋รับหน้าที่ลาดตระเวนเส้นทางและระวังภัย ส่วนมาร์ซากับทอมอยู่ที่หอเฝ้าระวังเพื่อเตรียมเชือก ตะกร้า และเครื่องมือขนย้ายพวกนี้
ทางแคบตรงปากหลุมยุบนั้นสร้างปัญหาได้จริง ๆ เครื่องมือยังพอขนได้ แต่หีบต้องถอดแยกออกแล้วแบ่งกันขน ของที่หนักที่สุดคือเหล็กจอบกับพลั่วเหล็ก อันเดียวก็สิบกว่าจินแล้ว ขาหน้าบากยังไม่หายดี แต่เขาก็กัดฟันฝืนแบกจอบเหล็กสองอันในครั้งเดียว เดินกะเผลกไปมา เม็ดเหงื่อไหลพรากลงพื้นไม่ขาดสาย
เจ้าตัวใหญ่มีแรงไม่น้อยจริง ๆ คนเดียวแบกหีบเครื่องมือครึ่งใบขึ้นบ่า เอวแทบไม่ต้องงอ ผู้เฒ่าจอห์นอายุมากแล้ว แต่ทำงานละเอียด เขาเก็บเชือกป่าน ถุงน้ำ และของชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่กระจัดกระจายไว้อย่างเป็นระเบียบ มัดรวมเป็นหลายมัดแล้วแบกขึ้นหลัง
วิ่งไปวิ่งกลับอยู่สามรอบ ในที่สุดก็ขนของในหลุมออกมาได้หมด กองไว้ข้างปากหลุมสูงใหญ่ราวกับภูเขาลูกเล็ก
“พักสักหน่อย” ลั่วเอินเช็ดเหงื่อ แล้วทรุดนั่งลงกับพื้นอย่างไม่สนใจอะไร