กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 9 ความลับใต้ห้องใต้ดินเก็บเสบียง
ฟ้าสว่างโร่แล้ว ลั่วเอินยังคงนั่งอยู่บนหอสังเกตการณ์
แผ่นหินในมือหนักอึ้ง ลายมือบนนั้นเขายิ่งมองก็ยิ่งคุ้นตา ลายมือของท่านพ่อเขาจำได้ดี ตอนเด็กฝึกคัดอักษร ท่านพ่อเคยกุมมือเขาสอนเขียนทีละขีดทีละเส้น ตัวอักษรขนาดเล็กบนแผ่นหินนี้คือสิ่งที่ท่านพ่อเขียนขึ้น ไม่ผิดแน่
“วินสตัน... สำรวจ ณ ที่แห่งนี้... คืนจันทร์เพ็ญมองเห็นประตู...”
ลายมือหวัดเกเร คล้ายสลักไว้ด้วยความรีบร้อน ด้านหลังยังมีอีกครึ่งประโยค ทว่าแผ่นหินบิ่นหายไปมุมหนึ่ง จึงมองเห็นไม่ชัดแล้ว
“นายน้อย” เสียงของคาลวินดังขึ้นมาจากด้านล่าง “ลงมากินอะไรรองท้องเถอะ มาร์ซาอุ่นโจ๊กไว้แล้ว”
ลั่วเอินขานรับคำหนึ่ง เก็บแผ่นหินแนบอกอย่างระมัดระวัง แล้วปีนบันไดพาดลงไป
บรรยากาศตอนอาหารเช้าค่อนข้างอึมครึม เมื่อคืนมีคนตาย แม้จะบอกว่าเป็นก็อบลินที่ตาย ทว่าอย่างไรก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่สิ้นใจไปต่อหน้าต่อตา โจ๊กที่มาร์ซาเคี่ยวนั้นข้นมาก ทั้งยังใส่เนื้อกระต่ายหั่นเต๋าที่เหลือจากเมื่อวานลงไปด้วยเล็กน้อย แต่ทุกคนกลับกินไม่อร่อยเลย
หน้าบากกับเจ้าตัวใหญ่นั่งอยู่ตรงมุมห้อง ก้มหน้าก้มตากระดกโจ๊ก ตาเป๋นั่งยอง ๆ สูบยาสูบมวนอยู่บนธรณีประตู หรี่ตาลง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ อลิเซียนั่งอยู่ข้างลั่วเอิน ค่อย ๆ ละเลียดกินทีละคำ พลางเหลือบมองเขาเป็นระยะ
กินข้าวเสร็จ ลั่วเอินหยิบแผ่นหินออกมาวางไว้บนโต๊ะ