กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 7 การแลกเปลี่ยนใต้ผืนดิน
คนแคระเทาขี่หนอนยักษ์ตัวนั้น ค่อย ๆ คลานออกมาจากรอยแยกจนพ้นอย่างเชื่องช้า
แสงจันทร์สาดส่องลงบนกระดองเกราะของหนอน สะท้อนแสงมันปลาบ เจ้าสิ่งนั้นหนาเท่าม้าตัวหนึ่ง ยาวเท่าม้าสามตัว ดวงตาสีแดงทั้งหกเหมือนถ่านที่กำลังลุกไหม้ ปากใหญ่โตยังคงเคี้ยวซากหนอนครึ่งท่อน เสียงดัง “กร้วม ๆ”
ลั่วเอิน อลิเซีย และคาลวินยังคงห้อยตัวอยู่ริมขอบรอยแยก
“ดึง!” คาลวินคำรามเสียงทึบ กล้ามเนื้อแขนเกร็งแน่นราวกับหิน ผู้เฒ่าจอห์นก็พุ่งมาจากด้านหลัง คว้าเข็มขัดของคาลวินไว้ ทั้งสี่คนออกแรงพร้อมกัน ในที่สุดก็ดึงลั่วเอินขึ้นมาจากขอบรอยแยกได้
ลั่วเอินทรุดฮวบลงบนพื้นหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดคำโต อลิเซียนั่งอยู่ข้าง ๆ บนข้อมือถูกรัดจนเป็นรอยสีแดงเข้มสายหนึ่ง
ทางด้านจอมเวทเคอลิน องครักษ์สองคนสลบไสลไปคนหนึ่ง อีกคนกุมแขนที่เลือดไหลไว้ ตัวนักเวทชราเองใช้ไม้เท้าเวทค้ำยัน ใบหน้าซีดขาว ทว่าดวงตากลับจ้องเขม็งไปยังคนแคระเทาที่ขี่หนอน
“นักฝึกสัตว์ถ้ำใต้พิภพ...” จอมเวทเคอลินพึมพำ “อาชีพที่หาได้ยากที่สุดในหมู่คนแคระเทา พวกแกสาบสูญไปนานแล้วไม่ใช่หรือ”
คนแคระเทา ตัวหัวหน้าที่ทำการแลกเปลี่ยนกับลั่วเอิน กระโดดลงมาจากหัวของหนอน ตัวมันสูงแค่เอวของลั่วเอิน แต่พอยืนอยู่ตรงนั้น รัศมีพลังไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเลย