กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่ชิงซานทอดสายตามองไปไกล แววตาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า
“เอาล่ะ ทุกอย่างมีขอบเขตของมัน อย่าลืมว่าเจ้ายังสามารถนำเขาแดงพวกนั้นไปแลกคะแนนได้อีกไม่น้อย”
เย่อวี่คงส่ายหน้ายิ้ม ๆ ก่อนจะเข้าเรื่องสำคัญ
“เจ้าทะลวงขีดจำกัดวัฏที่สามได้ ถือว่าอยู่ในความคาดหมายของฉัน ดังนั้นการที่ในรังวานรเพลิงมีสัตว์ประหลาดระดับสูงอยู่ จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไร”
“แต่สัตว์ราชันตัวสุดท้ายนั่น เกินความคาดหมายของฉันไปจริง ๆ!”
“เจ้าคงได้ประมือกับมันมาแล้วสินะ? รู้สึกอย่างไรบ้าง?”
หลี่ชิงซานพยักหน้า สีหน้าเริ่มเคร่งขรึมขึ้น
“แข็งแกร่งมาก ทั้งความเร็วและพละกำลังกดข่มผมจนมิด ต่อให้มีวิชาตัวเบาเสริม ก็ทำได้เพียงหลบการโจมตีที่ถึงตายได้อย่างทุลักทุเลเท่านั้น!”