ตอนที่ 113 ทะเลดวงดาว!

ในทางเดินโลหะที่เย็นเยียบและเงียบงัน หลี่ชิงซานเดินตามแผนที่ที่ระบุไว้จนพบหอพักที่เฉาหยาเตรียมไว้ให้

ไม่ต้องใช้บัตร เพียงแค่สแกนเครื่องสื่อสารที่หน้าประตู ประตูก็เลื่อนเปิดออกเองทั้งสองข้าง

(ละทิ้งข้อมูลรบกวน)

ลูกไฟยักษ์พุ่งเข้าสู่สายตา มันลอยเคว้งอยู่ในความว่างเปล่า ปลดปล่อยแสงและความร้อนออกมาอย่างไม่สิ้นสุด

ดาวฤกษ์!

หลี่ชิงซานเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ ถอดชุดอวกาศพกพาออก แล้วจ้องมองดวงอาทิตย์ของดาวจื่ออิงอย่างเงียบเชียบ

แสงตะวันข้ามผ่านความว่างเปล่า ทะลุผ่านกระจก สะท้อนเงาของดาวฤกษ์ลงในรูม่านตา

แม้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์จะห่างกันหลายร้อยล้านลี้ แต่สายตาในวินาทีนี้กลับกลายเป็นสะพานเชื่อมระหว่างทั้งสองสิ่ง

หลังจากผ่านไปนาน

“ยุคระหว่างดวงดาว ฉันเข้าใกล้ไปอีกก้าวแล้ว”