บทที่ 112 ความกรุณา

บทที่ 112 ความกรุณา

สามวันต่อมา หลี่เสวียนชางก็นำกองทัพกลับเข้าเมือง

บาดแผลของเขาหายสนิทแล้ว ข่าวเรื่องพวกผู้บำเพ็ญมารถูกกวาดล้างแพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองแล้ว

เมื่อเห็นหลี่เสวียนชางกลับมาอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน ขุมกำลังแต่ละฝ่ายก็มีความคิดแตกต่างกันไป

“หลี่เสวียนชางแข็งแกร่งเกินไปแล้ว มีเขาอยู่ เมืองอันโจวย่อมมั่นคงขึ้นไม่น้อย”

ขุมกำลังบางส่วนชื่นชมหลี่เสวียนชางและมีไมตรีต่อเขาอย่างยิ่ง

ยามนี้สถานการณ์ระส่ำระสาย การมีขุนพลฝีมือฉกาจที่กล้ารบกล้าปะทะเช่นนี้ นับเป็นโชคดีของเมืองอันโจว

แท้จริงแล้ว ขุมกำลังจำนวนมากและราษฎรระดับล่างไม่ได้มีความทะเยอทะยานใหญ่โต พวกเขาเพียงต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในยุคกลียุค การมีอยู่ของหลี่เสวียนชางจึงเปรียบเสมือนหลักประกันที่มองไม่เห็นสำหรับพวกเขา