บทที่ 48 ไปรับคน

บทที่ 48 ไปรับคน

หนานกงจั้นมีสีหน้าเคร่งขรึม เขารับจดหมายและเงินทองมาเก็บไว้ จัดเตรียมเสบียงแห้งเสร็จสรรพก็ควบม้าเต็มฝีเท้า มุ่งหน้าตรงไปยังอำเภอชิงหยางทันที

สามวันต่อมา หนานกงจั้นเดินทางมาถึงที่ว่าการอำเภอชิงหยาง เขาแสดงตัวตนและได้เข้าพบนายอำเภอหยางอวิ๋นหลงอย่างราบรื่น

เมื่อทราบจุดประสงค์การมาของหนานกงจั้น หยางอวิ๋นหลงไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย เขาสั่งการให้เจ้าหน้าที่เตรียมรถม้าขนาดกว้างขวางสามคัน จัดหาเสบียงอาหารอย่างพอเพียง พร้อมทั้งส่งกองกำลังคุ้มกันออกเดินทางตรงไปยังหมู่บ้านชิงซีในทันที

หนานกงจั้นคาดไม่ถึงว่าหยางอวิ๋นหลงจะให้ความร่วมมืออย่างดียิ่งถึงเพียงนี้ ช่วยทุ่นแรงของเขาไปได้มากโข

“ขอบพระคุณท่านนายอำเภอหยางขอรับ”

หนานกงจั้นประสานมือกล่าวขอบคุณหยางอวิ๋นหลงอย่างนอบน้อม

“น้องชายเกรงใจเกินไปแล้ว นี่เป็นหน้าที่ของข้าผู้เป็นขุนนางดูแลราษฎรอยู่แล้ว รบกวนน้องชายช่วยฝากความนับถือของข้าไปถึงนายกองร้อยหลี่ด้วยเล่า”

หยางอวิ๋นหลงยิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร ไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งถือตนของผู้เป็นนายอำเภอแม้แต่น้อย