บทที่ 49 หุบเขาจันทร์เสี้ยว

บทที่ 49 หุบเขาจันทร์เสี้ยว

ในขณะที่หนานกงจั้นกำลังพาครอบครัวตระกูลหลี่และตระกูลจางมุ่งหน้าสู่เมืองประจำเขต กองทัพใหญ่แห่งเทือกเขาเมฆครามก็เริ่มถอนกำลังเช่นเดียวกัน

หลี่เสวียนชางรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง เมื่อนึกถึงว่าจะได้พบหน้าครอบครัวที่ไม่ได้เจอกันมานานหลายปี จิตใจของเขาก็ไม่อาจสงบลงได้

หนานกงจั้นทำหน้าที่บังคับรถม้า พาบิดามารดาของหลี่เสวียนชางและครอบครัวของหลี่ซิ่วผู้เป็นพี่สาวคนโต รุดหน้าไปอย่างรวดเร็วภายใต้การคุ้มกันอย่างเข้มงวดของเจ้าหน้าที่จากที่ว่าการอำเภอชิงหยาง

สามวันต่อมา ขบวนรถม้าก็เคลื่อนพ้นเขตอำเภอชิงหยาง เข้าสู่ถนนหลวงบนแนวเขาที่ทอดยาวไปยังเมืองประจำเขต ทว่าในตอนนั้นเอง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็พลันบังเกิดขึ้น

เบื้องหน้าบนถนนหลวง มีกลุ่มราษฎรจลาจลกว่ายี่สิบคนในสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ถือดาบและท่อนไม้พุ่งพรวดออกมาจากแนวป่า

แต่ละคนมีแววตาเหี้ยมเกรียม กระจายกำลังเข้าขวางเส้นทางสัญจรไว้จนสิ้น