กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 751 ในที่สุดก็ได้พบเธอแล้ว
“คุณหนูหาน”
เจียงหยวนเห็นหานอันตั่ว จึงเอ่ยเรียกเธอไว้
หานอันตั่วหันมอง แววตาฉายความประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนทักทายเสียงเบา “อาจารย์เจียง คุณก็มาด้วยเหรอ”
“ใช่” เจียงหยวนเดินมาหยุดตรงหน้า ริมฝีปากคลี่ยิ้มบาง “ฉันคิดว่าถ้ามาด้วยกัน เธอน่าจะไม่ประหม่าขนาดนั้น”
หานอันตั่วซาบซึ้งใจ น้ำเสียงจริงใจ “อาจารย์เจียง ขอบคุณที่คิดเผื่อฉัน แค่เห็นคุณ ฉันก็รู้สึกอุ่นใจจริง ๆ”
ความกระวนกระวายและวิตกกังวลที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจพลันสงบลง