กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 750 เริ่มรู้สึกอยากถอย
ในใจของแม่ ลูกเป็นคนพิเศษที่สุดเสมอหรือ?
หานอันตั่วคิดอยู่นาน ในที่สุดหลังเลิกงานก็รวบรวมความกล้าส่งข้อความหนึ่งถึงเจียงหยวน
[อาจารย์เจียง ฉันคิดดีแล้ว ฉันยินดีพบพวกเธอ]
หลังเลิกงานกลับถึงบ้าน หานอันตั่วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเห็นข้อความตอบกลับจากเจียงหยวน
เจียงหยวน: [ได้เลย สุดสัปดาห์นี้คุณหยุดไหม?]
หานอันตั่ว: [หยุด สุดสัปดาห์นี้ฉันว่าง]
เจียงหยวน: [ดีเลย งั้นเจอกันวันเสาร์ไหม?]
หานอันตั่ว: [ได้]
เธอแสร้งทำเป็นใจเย็นตอบกลับไป แต่ที่จริงประหม่าจนนิ้วมือสั่นเล็กน้อย