กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 752 เธอคือลูกของฉัน
อาหารทั้งสิบสองอย่างทยอยยกขึ้นโต๊ะ
หลิวเหวินอินสังเกตหานอันตั่วอย่างเก็บอาการนิ่งสนิท
ดูว่าเธอคีบอาหารจานไหนมากหน่อย และตอนกินมีสีหน้าอย่างไร
ระหว่างมื้อ ซ่งหมิงเฟยชวนเจียงหยวนไปห้องน้ำด้วยกัน
ที่จริงแล้วเธออยากเปิดโอกาสให้หลิวเหวินอินกับหานอันตั่วได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง
พอเดินออกจากห้องส่วนตัว เจียงหยวนก็หันไปมองซ่งหมิงเฟย น้ำเสียงเจือรอยยิ้ม “หมิงเฟย รู้สึกยังไงบ้าง”
“ก็ดีมาก” ซ่งหมิงเฟยยิ้มจนตาหยี “จะว่ายังไงดี สบายใจกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ”
ก่อนพบกันเธอก็ประหม่า กลัวว่าตอนเห็นหม่ามี้กับหานอันตั่วอยู่ด้วยกันแล้วจะหึง อิจฉา หรือรู้สึกไม่พอใจ