กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 730 ไม่มีใครในบ้านนี้ต้อนรับเธอ
แม่เซี่ยขมวดคิ้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความรำคาญ เดินไปบ่นไปว่า “ไม่เคยทำให้คนอื่นสบายใจได้เลยจริง ๆ”
เธอขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ากลับบ้าน จากที่ไกล ๆ ก็เห็นเซี่ยลู่นั่งอยู่หน้าบ้าน
“ลู่ลู่” แม่เซี่ยร้องเรียกอย่างร้อนใจ “ลู่ลู่ เกิดอะไรขึ้น?”
เธอจอดรถแล้ววิ่งไปหาเซี่ยลู่ ประคองใบหน้าลูกสาวพลางถามอย่างเป็นห่วง “ลู่ลู่ เป็นอะไรไป มีใครข้างนอกแกล้งเธอหรือเปล่า รีบบอกแม่มา”
เซี่ยลู่มองหญิงสาวคุ้นหน้าที่อยู่ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ความคิดสับสนไปชั่วขณะ
เธอแทบแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่า ความห่วงใยที่อีกฝ่ายมีให้ตอนนี้เป็นเรื่องจริงหรือเรื่องหลอก