กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 729 นี่คือการทดสอบอย่างหนึ่ง
สวีซือหลิงเห็นเซี่ยลู่เสียใจทุกข์ใจ ตัวเองก็สงสารจนแทบร้องไห้ตาม
“ลู่ลู่ เธอได้ยินอะไรมา?”
“ที่แท้...ที่แท้ฉันก็ถูกซื้อมาอยู่จริง ๆ” เซี่ยลู่สะอื้น “ที่แท้ที่บ้านมีเงินเก็บ พวกเขายังคิดจะซื้อบ้านให้น้องชายตอนบรรลุนิติภาวะ แล้วให้ฉันเป็นคนผ่อนบ้าน”
สวีซือหลิงขมวดคิ้วแน่น พูดอย่างขุ่นเคืองว่า “พวกเขาทำแบบนี้ได้ยังไง?”
“มีเงินเก็บซื้อบ้านให้ลูกชาย แต่ไม่มีเงินส่งเสียเธอเรียนมหาวิทยาลัยหรือ?” ฟู่เสี่ยวเสี่ยวทำหน้าพูดไม่ออก “ฉันสงสัยว่าเธอโดนปั่นหัวแล้ว”
เจียงหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามเสียงเบาว่า “ลู่ลู่ พวกเขาเห็นเธอหรือเปล่า?”