กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 731 เซี่ยลู่ไปก่อเรื่องมาจริงหรือ
แม่เซี่ยกลั้นความโกรธไว้เต็มอก เค้นคำพูดออกมาผ่านไรฟันว่า “ใช่ แค่คนไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”
“เดี๋ยวฉันไปเอาไม้กวาดมาเก็บกวาด” เซี่ยลู่ก้มหน้าเดินออกจากครัว
แม่เซี่ยขมวดคิ้วแน่น รู้สึกหงุดหงิดใจอย่างยิ่ง
กลางคืนเธอนอนพลิกไปพลิกมาบนเตียง นอนไม่หลับ จึงยกศอกกระทุ้งคนข้าง ๆ “หลับหรือยัง?”
“มีอะไร?” พ่อเซี่ยถามทั้งที่ยังหลับตา
แม่เซี่ยพูดว่า “ฉันรู้สึกว่าคราวนี้ลู่ลู่กลับมาดูแปลก ๆ ไม่ได้ถูกบริษัทไล่ออกหรอกนะ?”
พ่อเซี่ยตอบว่า “ถ้าถูกไล่ออกก็ให้พักอยู่บ้านสักระยะ”