บทที่ 607 หยวนจินหย่งผู้กลายเป็นปีศาจ

บทที่ 607 หยวนจินหย่งผู้กลายเป็นปีศาจ

“หอมจัง!” เสี่ยวกวงได้กลิ่นหอมก็ปีนลงจากเตียง มาหมอบอยู่ริมหน้าต่างพลางน้ำลายไหล “พ่อกำลังกินอะไร?”

ชายมีแผลเป็นได้ยินเสียงก็หันกลับมามอง ก่อนยื่นหมูสามชั้นเสียบไม้ให้หนึ่งไม้

“ขอบคุณพ่อ!” เสี่ยวกวงรับไม้เนื้อมาดมแรง ๆ พลางกลืนน้ำลายแล้วพูดว่า “หอมจัง หอมมากเลย!”

เขาหันไปมองเสี่ยวเฉ่า “พี่สาว มากินเนื้อย่างกัน!”

เสี่ยวเฉ่าพลิกตัวหันหลังให้เขา ตอบเสียงอู้อี้ว่า “ฉันไม่กิน ฉันจะนอนแล้ว นายกินเองเถอะ”

“หอมมากเลยนะ พี่สาวไม่กินจริง ๆ เหรอ?” เสี่ยวกวงถามอย่างประหลาดใจ

ชายมีแผลเป็นคงได้ยินเสียง จึงตะโกนว่า “กินเอง อย่าไปสนใจเธอ”